Qasım Qasımzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Süddən yanıq uşaq idi, –Hər nə gördü tamah saldı –
Bir azBir az qanan,Bir az nadan.
“Millət geri qalıb...” deyirHey əyilir sola, sağa,Döyür nala, döyür mıxa.
Alaçıq və çadırKöçü yurda düşəndə gəlib qonşularBaşlayarlar işə, söz ata-ata.
Bir eşqin tarixiSevişdilər**Ürəklərdə yatan sözlər oyandı,
Zənn eləməLəpədöyən yerdə yatıb qara qaya,Sinəsini zərif-zərif çiçək bəzər.
“Yaxşı yol!”Ayağı dənizin suyundan içən,Başının üstündən buludlar keçən
Yanıb-sönən işıqlarƏrəblər yığılmış sahil boyunca,Açırıq dost kimi ürəyimizi.
Mən nə haydayamYeni il gecəsi...Vətəndən uzaq,
İvan Frankoyla söhbətKarpatın hər səmti carçıya döndü –Çağırdı quş səsi, çay sədasilə.
DelfinlərDəniz bu gün mehriban,Dəniz bu gün səmimi,
Nəbzin vururAbbas Səhhətin əziz xatirəsinə*Dedin: “Yad et, yad et məni,
Təzə qalar, əziz qalarBalaca Xatirəyə*Zülmət çökdü bir həyətə,
XəyalÇox gəzib, çox dolaşdım yaxın, uzaq yerləri,Dincəlmədim dünyaya insan gələndən bəri.
Həkim xəstələndiDöşündə zəhərli gürzə nişanı,Fikrində bəşərə – insana hörmət,
Bu ilBu il də an idi keçdi-ötüşdü,Zaman ümmanına bir damla düşdü.
Nənəm danışqan olub(Zarafatyana)*“Nənəm danışqan olub...” gileylənir nəvələr,
Yuvamızın qaranquşuUlduz doğdu bəxtimizəSən dünyaya gələn günü.
Məhəbbətin alovu(Mahnı. Musiqisi Xəyyam Mirzəzadənindir)*Dindirirəm dinməyirsən,
Biləydi kaş...Dedi: “Gəlləm, gözlə məni”,Gələydi kaş, gələydi kaş.
Bir sevginin meyvəsiİki cavan ilk dəfə dayansa da üz-üzəKöhnə, əziz tanışdı baxışları elə bil.
Söyüdlər hıçqırırAçıb-bükür sahili gah xəzri, gah gilavar.Onun iki romanı –
Köçəri quşİsti karıxdırdı, çıxdıq şəhərdən,Ucqar dağ kəndində tapdıq əlacı.
Xeyli vaxtdır görüşmürükXeyli vaxtdır görüşmürük,Ayrılığa dözmürəm mən.
Özünü ömrünün ilk baharındaÖzünü ömrünün ilk baharındaHeç görüş yerinə çatdırmısanmı?
İnilti və gülüşDən düşsə də saçıma,Qara damcı dammayıb
Zəhləm getdi... çiçəklərdən(Zarafatyana)*Gözəllikdən dərs deyənim,
Sənə baxanda“Sənə nə olub!” demə, sənə baxanda,İrad tutma, o şirin, mənalı anda.
Neyin əfsanəsiAğlama ney, ağlama ney,Ürəyimi dağlama, ney.
Asan yollar, çətin yollarBombozuna acıyıram torpağın, daşın,Ruh oxşayan nə bir lövhə, nə axar-baxar.