Qasım Qasımzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O qansız əlini yuyanda qanlaİlk gecə sübhədək keçirdi əzab.
Göy göl mənzərələri1. Gecə**Bu gecənin möhtəşəm, sirli bir aləmi var,
DinmədikcəKobud torba üzərində rəsm edilib: Yesenin,Damağında qəlyanı...
Gülməşəkər“Sən məni bu qədər mehriban, həlim,*Bu qədər səmimi bilmə, əzizim...*
LaləBir çiçəyəm döşləri,Dolayları bəzərəm.
MəlahətYaman xəstə düşübdürMəlahətin nənəsi.
Təzə başlanan ömürÖz köçünü çəkirdi qoca nənə qüruba,Yığılmışdı başına bütün qohum-əqrəba.
“Təcili yardım” kimiŞəhər tünlük, ləpələnir insan dənizi,Axşam-səhər işdən gəlir, işə gedirik.
Xeyirxahın intiqamıXeyirxahın intiqamı yamanmış –Əlinə “girəvə” düşəndə gördüm.
Yaxşı adamDarıxırdım, yol yoldaşımKöməyimə çatdı mənim.
Ana və balaƏliylə təkərli yüyürük tutanGənc ana mənimlə gəldi üz-üzə.
Gələcəyə atlanışÖtür şirin illər-əriyən illər,Əsrdən əsrə keçmək gümansız.
Ürəkdə çapıqXata çıxdı əlimdən,Saymazyana daş atdım.
Əhdin mübarək“Əhd eləmişəm, vətənə qayıdanda torpağı öpəcəyəm”*(Fəxrəddinin qürbətdən yazdığı məktubundan)*
ƏbədiyyətBir adamın bütün nəsliYer altından qalxsa əgər,
VəfaAy qız, çiçəyisən bizim dağların,Hüsnünün şöhrəti tutmuş hər yanı.
“Sirdaş” nədir dedim...Son günlər üzünü qəmli görəndəKönlümə od salır bu halın sənin.
NişanlıQonşuda bir qız var çalıb-çağıran,O, təzə bir mahnı oxuyan zaman
HarayçıÇox irad tutmuşuq bir vaxt hər şeyə,Tənəli sözlərdən pörtmüşük bəzən.
QərənfilÇiçəklər içində heç bilmirəm mənNiyə meylim düşür sənə, qərənfil!
SevgilimSöz verib, gəlmədin dediyin anda,Gözlərim yolunda qaldı, sevgilim!
Sehrli torpaqBu torpağa zinət vermiş, sığal çəkmiş təbiət,Onu mənə ana edən deyil təkcə bu hikmət...
Laçın qayasıQabarıq sinəli Laçın qayası,Nə qorxunc, heybətli görünüşün var!
İki lövhəYolun alt tərəfi pambıq tarlası,Yolun üst tərəfi gömgöy zəmidir.
Ağacın dili olsaydı...Üzü təbəssümlü, fikri xatalıDəlisov odunçu əli baltalı
Ulu dağOsmanlının cənnətiymiş Ulu dağ,Göyün yerə minnətiymiş Ulu dağ.
DələDələyə bax, dələyə,Quyruğu bir şələyə.
Ürəkİpək telli, zərif qəlbəQurğuşun tök qəlpə-qəlpə.
Son baxışlarDeyirlər bir insan ölcəkKainatın üzü dönür.
Gəncənin yanındaQəbrimin üstünə gəldiyin zaman*Pak olan ruhumu xatırla bir an...*