Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İnanıram möcüzənin olacağınaYerdən gələn, göydən gələn sirrin səsinə,
Gözəllik ilahəsi ilə görüşSənin bu ilahi gözəlliyinə,Dünya min illərdi baxır heyrətlə.
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
Acı xatirəMillətə nə qədər dərs vermək olar?Dəli də dartınır: mənim sözüm var!
ZirehBu bağda çiçəklər açardı,Yerinə şəhid məzarları əkilib.
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
Sözünmü qalmışMənimlə ortada söz güləşdirmə,Haqdan danışmağa sözünmü qalmış?
AyrılıqAyrılığa nə var ki,Bir acı söz, ayrılıq.
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
SonBəlkə son bahardı, bəlkə son qışdı,Diz çöküb torpağa enməyim də son.
Yatmış vicdanlarHardan gəlir bu zəhər,bu nifrət hardan yağır,
Qopsun millətdənBu bizim Naxçıvan, bu bizim Muğan,Bu bizim Qarabağ, bu bizim Şirvan,
Tanımaq istəsənGəl tutub əl-ələ qaçaq bu gündənQayıdaq
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?
Xəbər gözləyirəmYetmiş ildi dünyanın altıda biri qırmızı alova bürünüb yanır. Kənarda dayananlar da, alovun içindəkilər də bilir ki, bu söndürülməlidir. Amma öz-özünə yanıb qurtarmayana qədər yaxın düşmək olmur. Mübarizə adına qalxırsan, səni də yandırır. Amma sərçə kimi hərə bir damla su atsa yanğın böyüməz. O tək-tək damlalar zamanı nə qədər irəli çəkir, yanğının tez sönməsinə nə qədər xidmət edir? – bunu hesablamaq çətindir. Amma vaxtın dəyirmanını işlədən də o damlalardır.*Xəbər gözləyirəm... Kimdən; hayandan?
Geri dönməliyikAstara yolları uzanıb gedir*Təbrizə bir baş.*
Yardımlının dağlarıYardımlının ay dumanlı dağları,Həm o yanlı, həm bu yanlı dağları.
Anaya məktubƏziz ana, nə zaman ki,Mənim işim tərs gələrdi –
Xoşbəxt olmaqYolu çətin imiş xoşbəxt olmağın,Doğruluq, duruluq bəs eləmirmiş.
Şairlik nəyimə gərəkdir mənim?Şairlik nəyimə gərəkdir mənim? –Şerdə təsəlli aramaq üçün!
İçimdəki dərd ağacıİçimdəki dərd ağacı,Kökü taleyin qatında,
Sənə ucqar söylədilər...Ay ocağım!Bu dünyada
Başını aşağı sal, işini görBir yoldaşın tez-tez verdiyi “məsləhət”*Mən belə bir adam gördüm cavan yaşımda,