Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardır,Xəzanə dönməyəcək novbaharımız vardır.
Xalq arasında məni rüsva qılan bir yardırXalq arasında məni rüsva qılan bir yardır,Aləm içrə firqeyi-məhrulərə sərdardır.
Yarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdurYarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdur,Hicrində gözüm hər gecə giryan ola, xoşdur.
Qiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olurQiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olur,Zəmanə əhli dəyər bir-birə, qiyamət olur.
Gül üzündə, gözəlim, zülfi-pərişan görünürGül üzündə, gözəlim, zülfi-pərişan görünür,Bağ içində, elə bil, sünbülü reyhan görünür.
Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Çəkdin o güləndamı kənarə, nə dedin bəs?
Qaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəstQaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəst,Hüsnünün məshəfi İncil ilə Quranı şikəst.
Töküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbuTöküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbu,Sanarsan, xətteyi-Rumi tutubdur ləşkəri-hindu.
Coşdu mey, bənzədələr bəlkə ləbi-yarə onuCoşdu mey, bənzədələr bəlkə ləbi-yarə onu,Bu öyünməkliyi tez saldı ayaqlarə onu.
Zülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdüZülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdü,Ayinə kimi könlünə, gördüm, ləkə düşdü.
Gözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməzGözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməz,Rəqibə yar olub ol məhluqə, güman, gəlməz.
Həqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimizHəqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimiz,Sevinc ilə yaşadardı bizi həqiqətimiz.
Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsizKönlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.
Yarəb, tükəndi cəhl ilə səbrü qərarımızYarəb, tükəndi cəhl ilə səbrü qərarımız,Oldu ziyadə möhnəti-qəlbi-fikarımız.
Ey gül, dağıtma sünbüli-zülfün üzarına!Ey gül, dağıtma sünbüli-zülfün üzarına!Ahəstə şanə çək ki, tökülsün kənarına.
Ta ki yetdi ləbi-ləlinə nigarın meyi-nabTa ki yetdi ləbi-ləlinə nigarın meyi-nab,Rəngidən bağrını qan eylədi cam içrə şərab.
Firqətindən, ey ləbi qönçə, bu bağrım qan olubFirqətindən, ey ləbi qönçə, bu bağrım qan olub,Adətim bülbül kimi şamü səhər əfğan olub.
Sünbülü gül öylə kim, zülfü rüxünlə xu tutubSünbülü gül öylə kim, zülfü rüxünlə xu tutub,Gül üzündən ətr alıb, sünbül saçından bu tutub.
Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Bir də aldanmaram, ölsəm də, vəfasız gözələ.
Məni hər kim ki, sevir, gəl ona divanə demə!Məni hər kim ki, sevir, gəl ona divanə demə!Aşina bildiyin öz dostuna biganə demə!
Töküb çin-çin siyəh zülfün nigarım məhcəmal üstə.Töküb çin-çin siyəh zülfün nigarım məhcəmal üstə.Sanırsan sayə salmış əbri-zülmətdir hilal üstə.
Günümü qıldı siyəh, ol məhi-taban getdiGünümü qıldı siyəh, ol məhi-taban getdi,Bilməm, ol mah görüb məndə nə nöqsan getdi?
Görmədim bir zülm edən ol dilbəri-bədxu kimiGörmədim bir zülm edən ol dilbəri-bədxu kimi,Kim tökər üşşaqilər qanini hər gün su kimi.
Verdi şəmşiri-qaşın qətlim üçün fərmaniVerdi şəmşiri-qaşın qətlim üçün fərmani,Sanki məhbusinə sultandır, edər divani.
Vəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səniVəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səni,Vəfadə tək yetirib gərdişi-zəmanə səni.
Fikrindəmi bir gün, gözəlim, biz sizə gəldik?Fikrindəmi bir gün, gözəlim, biz sizə gəldik?Sizdən qayıdıb, sonra bərabər bizə gəldik.
Aşiqsən, ey könül, qəmi-cananə, səbr qılAşiqsən, ey könül, qəmi-cananə, səbr qıl,Bir bax cəfayi-gərdişi-dövranə, səbr qıl.
Xoşdur mənə, zülfündə gəzən şanə mən olsam!Xoşdur mənə, zülfündə gəzən şanə mən olsam!Ölməzdim, o zəncirdə divanə mən olsam!
Bu söz ki var, bunu, ey mahiparə, mən demişəmBu söz ki var, bunu, ey mahiparə, mən demişəm,Əsir edib məni ol zülfü qarə, mən demişəm.
Sevdayi-zülfi-yarə o gündən ki, düşmüşəmSevdayi-zülfi-yarə o gündən ki, düşmüşəm,Guya ki, dami-qəflətə möhkəm ilişmişəm.