Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çəkmək istər mən kimi hər kimsə canan fikrini,Öz canından əl götürsün, etməsin can fikrini!
Ləbindən aşiqə olsaydı istifadə yeriLəbindən aşiqə olsaydı istifadə yeri,Qədəhdə qanə dönüb qalmaz idi badə yeri.
Sevgilim, bülbülə olsaydı gülün imdadıSevgilim, bülbülə olsaydı gülün imdadı,Bülbülün aləmi ağlatmaz idi fəryadı.
Göstərmə məndən özgəyə, ey gül, cəmalınıGöstərmə məndən özgəyə, ey gül, cəmalını,Tanrım mənə nəsib eyləyə ta vüsalını.
Nə eybi var, gözəlim, hər nə eyləsən dözərəmNə eybi var, gözəlim, hər nə eyləsən dözərəm,Yolunda həsrət ilə eşq çöllərin gəzərəm.
Get, gülüm, get mənə sən can olasan, istəmirəmGet, gülüm, get mənə sən can olasan, istəmirəm,İşvəli, sevgili canan olasan, istəmirəm!
Güldən artıq səni, ey cismimə can, istəyirəm!Güldən artıq səni, ey cismimə can, istəyirəm!Gündə yüz yol edəsən bağrımı qan, istəyirəm.
Səninlə mən, gözəlim, aşinalıq eyləmişəmSəninlə mən, gözəlim, aşinalıq eyləmişəm,Səni vəfalı bilib, canfədalıq eyləmişəm.
Sən olmasan, gözəlim, gülüstanə baxmaz idimSən olmasan, gözəlim, gülüstanə baxmaz idim,Çəmən çiçəklərinə aşiqanə baxmaz idim.
Bilməm, nə oldu, qoydu məni, getdi dilbərimBilməm, nə oldu, qoydu məni, getdi dilbərim,Ağlar göz ilə aşiqi tərk etdi dilbərim.
Mən o şuxə güli-rəna deməyim, bəs nə deyim?Mən o şuxə güli-rəna deməyim, bəs nə deyim?Aşiqə bülbüli-şeyda deməyim, bəs nə deyim?
Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Biganə oldu vəslinə məhrəm, mən olmadım?
“Yarımı bağçada qəm-qüssəyə batmış sandım“Yarımı bağçada qəm-qüssəyə batmış sandım,Xəbər aldım ki, nə var, dinmədi, yatmış sandım”.
Dün dilbərimi məclisi-meyxanədə gördümDün dilbərimi məclisi-meyxanədə gördüm,Əksi-rüxi-cananımı peymanədə gördüm.
Cavanlıq eşqinə düşmüş mənim bu pir olan könlümCavanlıq eşqinə düşmüş mənim bu pir olan könlüm,Dəmadəm nazəninlərdən vurur dəm natəvan könlüm.
Cuş edib seyli-qəm, əzbəs ki, aşıb başımdanCuş edib seyli-qəm, əzbəs ki, aşıb başımdan,Ol ki, vaqifdi, bilər halımı göz yaşımdan.
El düşdü bütün heyrətə divanəliyimdənEl düşdü bütün heyrətə divanəliyimdən,Sirrin demədim bir kəsə mərdanəliyimdən.
Dila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdənDila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdən,Yaxınlaş dərgəhi-həqqə, uzaqlaş bivəfalərdən.
Gülşəndə idim seyrdə, bir yar idi, bir mən.Gülşəndə idim seyrdə, bir yar idi, bir mən.Bir bülbül idi, bir də çəmənzar idi, bir mən.
Dedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisənDedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisən,Dedi: – Bica yerə eşqimdə fəğan eyləmisən!
Bu hüsn ilə, gözəlim, sən gözəllərin gözüsən!Bu hüsn ilə, gözəlim, sən gözəllərin gözüsən!Nə vaxtadək salacaqsan fərağına bizi sən?
Mərdümi-çeşmim edib mişksifət zülfü vətənMərdümi-çeşmim edib mişksifət zülfü vətən,Dami-səyyadidə san bənd olub ahuyi-Xütən.
Ləbinə bənzəməsəydi meyi meyxanələrinLəbinə bənzəməsəydi meyi meyxanələrin,Lalərəng olmaz idi çöhrəsi peymanələrin.
Şərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananınŞərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananın,Əsiri birdəm olunca bəlayi-hicranın.
Xəbərin yox, gözəlim, könlüm edib qan zülfünXəbərin yox, gözəlim, könlüm edib qan zülfün,Eyləmə gül üzünə bir də pərişan zülfün.
Fələk, bu hali-zarimdən mənim əhli-cahan ağlarFələk, bu hali-zarimdən mənim əhli-cahan ağlar,Fəraqi-yaridə könlüm edib hərdəm fəğan ağlar.
Məh cəmalından, nigarim, əbri-zülfün qıl kənarMəh cəmalından, nigarim, əbri-zülfün qıl kənar,Çahi-zülmətdən tülu etsin gün, olsun aşikar.
Heyf, bir bilmədin, ey gül, dili-zarımda nə var!Heyf, bir bilmədin, ey gül, dili-zarımda nə var!Eşqimin sirri nədir, eyləyə bilməm izhar.
Ey gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim varEy gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim var,Bir gün yaxar axır səni ahım, səhərim var!
Məşuqə gərçi aşiqənazü itab edərMəşuqə gərçi aşiqənazü itab edər,Aşiq şikayət eyləməz, hər cövrə tab edər.