Şah İsmayıl Xətai · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənim ol, suvlu yarım gəldi xoşdur,Əlimə ol nigarım gəldi xoşdur.
Vəchində peydadır sənin əncari-zati-kibriyaVəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriya,Ol yüzə qarşuda da şərməndədir şəmsüz-züha.
GərəkməzGəlib ixlas ilə yola gedəninZərrəcə könlündə güman gərəkməz.
VarmıdırMən dərvişəm deyə köksün gərərsən,Həqqi zikr etməyə dilin varmıdır?
Musayə təsəlli göründi TurdənMusayə təsəlli göründi Turdən,Məst olub ağlını şaşırdı sirdən,
İstərlərSərsəri, girmə meydana,Aşiq, səndən yol istərlər.
Kərəm eyləGövhərin keçməyən yerdə,Satma, qardaş, kərəm eylə.
İçmişəm bir dolu, olmuşam ayıqİçmişəm bir dolu, olmuşam ayıq,Düşmüşəm dağlara, olmuşam geyik,
Bu gün mən munda, yarım anda neylərBu gün mən munda, yarım anda neylər,Yüzü şölə nigarım onda neylər?
Bu surahi bir dilarami-pəri nisbətlidirBu surahi bir dilarami-pəri nisbətlidir,Şəkli bir məhbubi-şuxun peykəri nisbətlidir.
Daneyi-xalin görəndə mürği-dil pərvaz edərDaneyi-xalin görəndə mürği-dil pərvaz edər,Qeyb ikən ol dəmdə əsrari-məani baz edər.
Dilbəra, dildə sənin mehri-rüxün can kimidirDilbəra, dildə sənin mehri-rüxün can kimidir,Şərbəti-ləli-ləbin dərdimə dərman kimidir.
Ey fələk, dövründə neyçün ol nigar əldən gedərEy fələk, dövründə neyçün ol nigar əldən gedər,Qanım ilən əllərin qılmış nigar, əldən gedər.
Ey günəş, hüsnin xəyalı, ta ki, könlümdən keçərEy günəş, hüsnin xəyalı, ta ki, könlümdən keçər,Qanlu yaşım nəm təki dolmuşdur ondan sərbəsər.
Hər kimə kim, səncəliyən bir pərivəş yar olaHər kimə kim, səncəliyən bir pərivəş yar ola,Əqlü huşü xani-manından dəxi avar ola.
Mana cövrü cəfa qılmaq, deyil cananələrdəndirMana cövrü cəfa qılmaq, deyil cananələrdəndir,Yaman yoldaşilən yar olma ki, nadanələrdəndir.
Ol pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş dururOl pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş durur,Baqi ömrüm olsun, ol cismimdə can olmuş durur.
Roşən yüzün ki, zülfin olubdur niqab onaRoşən yüzün ki, zülfin olubdur niqab ona,Nisbətdir əbr içində məhü afitab ona.
Taki rüsxaindən ərrəhman ələş-ərş-istivaTaki rüxsarindən ərrəhman ələl-ərş-istiva,Həm anın şənində münzəl ayəti-şəmsül-züha.
BuluncaGəl öyüd verəyim, öyüd alırsan,Xidmət eylə genə gülü bulunca.
GedərQarşıdakı qarlıca dağı gördünmi?Yoldurmuş əyyamın, əriyib gedər.
KeçərBatinimdə dedi mənə bir əziz:– Məhəbbətdən keçən haqdan da keçər.
Qəhrinə, küfrinə cümlə dayandımQəhrinə, küfrinə cümlə dayandım,Əvvəl iqrar verib dönən gəlməsin.
Gəl könül, pirlərin nəsihətiniGəl könül, pirlərin nəsihətiniBiz tutalım, tutmayanda nəmiz var?
GəldimBir nəfəscik söyləyəyim,Dinləməzsən, neyləyəyim?
Biz də xanədanə gedər der idikBiz də xanədanə gedər der idik,Mehman canlar, bizə səfa gəldiniz.
Dədəm, xoş gəldin, xoş gəldinQaibden dəlil göründün,Dədəm, xoş geldin, xoş gəldin!
Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.Bir gözəlin vücudunun şəhrinə,Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.
Badi-sübh əz suyi-məşriq afitab almış gəlürBadi-sübh əz suyi-məşriq afitab almış gəlür,Ğaliba yarın cəmalından niqab almış gəlür.
Bilmən ki, yar cövrü cəfa kimdən öyrənir?Bilmən ki, yar cövrü cəfa kimdən öyrənir?Eşqində bunca dərdü bəla kimdən öyrənir?