Şah İsmayıl Xətai · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Biz də xanədanə gedər der idik,Mehman canlar, bizə səfa gəldiniz.
Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.Bir gözəlin vücudunun şəhrinə,Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.
Badi-sübh əz suyi-məşriq afitab almış gəlürBadi-sübh əz suyi-məşriq afitab almış gəlür,Ğaliba yarın cəmalından niqab almış gəlür.
Bilmən ki, yar cövrü cəfa kimdən öyrənir?Bilmən ki, yar cövrü cəfa kimdən öyrənir?Eşqində bunca dərdü bəla kimdən öyrənir?
Bizim ol dilrüba cananəmizdirBizim ol dilrüba cananəmizdir,Məgər ol can degil, cana, nəmizdir?
Bu məşrəbə bir səfayi-candırBu məşrəbə bir səfayi-candır,Qərrabə dibi ona məkandır.
Bu şahi-pürkərəm, sahibnəzərdirBu şahi-pürkərəm, sahibnəzərdir,Vilayətdir, yəqin nuri-bəsərdir.
Dilbarə, eşqin tənimdə sevgili candır manaDilbəra, eşqin tənimdə sevgili candır mana,Pərtövi-mehri-rüxun xurşidi-tabandır mana.
Du zülfündən mənə bir mu gərəkdirDu zülfündən mənə bir mu gərəkdir,Sənin vəslindən ancaq bu gərəkdir,
Ey ki, sərxoşdur du çeşmin, ləblərin peymanədirEy ki, sərxoşdur du çeşmin, ləblərin peymanədir,Ol səbəbdən aşiqin daim yeri meyxanədir.
Ey müsəlmanlar, bu gün ol yari-pünhan ayrılır (Ayrılır qəzəli)Ey müsəlmanlar, bu gün ol yari-pünhan ayrılır,Uçdu ruhim, getdi əqlim, gövdədən can ayrılır.
Ey sənəm, neyçün sənin vədən xilaf olmuş dururEy sənəm, neyçün sənin vədən xilaf olmuş durur?Mehrin az olmuş, vəli, qəhrin kəzaf olmuş durur?
Gəl ey arif, sana hər dəm təvafi-həcci-əkbərdirGəl ey arif, sana hər dəm təvafi-həcci-əkbərdir,Ki, qiblən-nuri-peyğəmbər, imamin nəqdi-Heydərdir.
Görəli ol mah yüzün, başıma yüz sövda düşərGörəli ol mah yüzün, başıma yüz sövda düşər,Rüxlərin manəndi ancaq bir güli-həmra düşər.
Məclis əhli çaxır içəndə dutar əldə əyağMəclis əhli çaxır içəndə dutar əldə əyağ,Sanəsən bir şəmdir kim üstə yanır bir çırağ.
Munca cövr etdin mənə, namehribanlıqdan nə sud?Munca cövr etdin mənə, namehribanlıqdan nə sud?Öldürəndən sonra, ey can, mehribanlıqdan nə sud?
Neylərəm ol cənnəti içində dildar olmasaNeylərəm ol cənnəti içində dildar olmasa,Qoy anı viranə qalsın bağçada bar olmasa.
Ol sənəm kim gecə-gündüz can onun heyranıdırOl sənəm kim gecə-gündüz can onun heyranıdır,Əqlü fəhm ondan bərü eşq ilə sərgərdanıdır.
Pərtövi-hüsnündən ey dilbər, cahan pürnur olurPərtövi-hüsnündən ey dilbər, cahan pürnur olur,Binəvadır ki, vüsalından həbibin dur olur.
Qamətindən münfəildir sayeyi-sərvi büləndQamətindən münfəildir sayeyi-sərvi bülənd,Həsrətindən ər-əri-şümşad olubdur dərdmənd.
Sənsizin könlüm şəha, bir külbeyi-viranədirSənsizin könlüm şəha, bir külbeyi-viranədir,Kimsəyə ərz etməzəm kim, bir yıxılmış xanədir.
Ta düşübmən eşqinə, hicrində mən zarəm hənuzTa düşübmən eşqinə, hicrində mən zarəm hənuz,Dami-zülfin bəndinə mürği-giriftarəm Hənuz.
Ta ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlərTa ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlər,Gəldi ahimdən mənim fəryadə dağü daşlər.
Mürşidlikdən sizə budur, ərənlərMürşidlikdən sizə budur, ərənlər,Hər nə istər, mənzil nərə buluna.
Arizin kim ol rüxi-pürnuri-tab üstündədirArizin kim ol rüxi-pürnuri-tab üstündədir,Suyə bənzər kim, həmişə afitab üstündədir.
Arizində sünbülün ənbərfişan etmiş dururArizində sünbülün ənbərfişan etmiş durur,Sanəsən kim, əqrəb ilə məhqıran etmiş durur.
Bir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olurBir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olur.Səhni-zəmin baharü gülü laləzar olur.
Cana, ğəmində gözlərimə su gəlür, gedərCana, ğəmində gözlərimə su gəlür, gedər,Seyl oldu, daşdı, şimdi bəhər su gəlür, gedər.
Cana, sənin camalını can afitab oxurCana, sənin camalını can afitab oxur,Hüsnün kitabi-şərhini ümmülkitab oxur.
Dilbəra, bu dərdimə dərman edərsən, vəqtidirDilbəra, bu dərdimə dərman edərsən, vəqtidir,Mən fəqirə lütf ilə ehsan edərsən, vəqtidir.