Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین استتلخ و ترش همه عالم برما شیرین است
Yaşa yarCavan ömrüm bada gedir əlindən,İnsaf eylə gözdən axan yaşa, yar.
Yoluma düzülüb, qarşıma gələnYoluma düzülüb, qarşıma gələnYüz-yüz qayğıdan qabaq,
Ordan-burdan 84Rəfiqimdən məktubPeşiman olub bir Allah bəndəsi ilə rəfiq olmuşam. Hər dəfə, görürsən, mənə bir kağız yazıb bir qulluq buyurur.
Bir aşiqi-hürriyyətin ehtisasati-ruhiyyəsini təsvir və irae edən bir lövhədirSüyuli-qəm ediyor qəlbimi xərab mənim,Cahanda sanki nəsibimdir iktirab mənim
Sən dedinDeyirsən: aç söylə, olub keçəni!Bu uzun gecəni,
Dela əğyarə meyl ilə bəni məhrumi-can etdinDela əğyarə meyl ilə bəni məhrumi-can etdin!Nasıl məhrumi-can bəlkə ziyadə hifz-can etdin?
Qəsidə 5ای کنده سیل فتنه ز بنیادتوی داده باد حادثه بر بادت
Ala gözlü bir taksi var1**Bir əl qalxdı, taksi durdu,
Pərakəndə beyt 2کو خدا کیست خدا چیست خدابی جهت بحث مکن، نیست خدا
Hamı “sənsiz” oxuyurBir yel əsdi, qızılgülün ləçəkləri töküldü,Budaqları büküldü.
Qəzəl 52لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
Gördüm yüzüni, ey sənəm, billah ki, xoş cananədirGördüm yüzüni, ey sənəm, billah ki, xoş cananədir,Manəndi yoxdur hüsninin qiymətli bir dürdanədir.
Mənə nə var?"Bizdə bu soyuq qanları neylərdin, ilahi? "M. Ə. Sabir
Fikrət Əmirovun xatirəsinəSən sənət zirvəsiniFəth eləyən qartaldın.
Mən göz yaşlarına dözə bilmirəm...Mən göz yaşlarına dözə bilmirəm.İllah da qocayla uşaq ağlasın.
Mən anayamOğul deyib mən sinəmi dağlaram,Ağ başıma qara yaylıq bağlaram,
İki dəfə doğulanlarDədə-babadan görmüşük ki, insan bir dəfə doğular, bir dəfə də ölər. Şah olsun, hambal olsun. Varlı, ya kasıb olsun. Adam bir dəfə doğular.Amma indi görürsən ki, bir dəfə nədir, elə adamlar var ki, iki dəfə, ya bir neçə dəfə doğulurlar. Özü də beləsi bir deyil, iki deyil, çoxdur. Uzağa getməyək, lap bizim qapıbir qonşumuz montyor Qələndər!
Necə ömür eylər insanlar...Hamı laqeyd olub daş tək, hamı biganəyə dönmüş,Ürəklər bum-buz olmuş boş, soyuq bir xanəyə dönmüş.
Qəzəl 782Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.
Rübai 290Düşürsən cürbəcür xəyalə hər gün,Cırırsan get-gedə səbir örtüyün.
Qitə 31Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
Cami-Cəm, fəsil 7Sən ey zümrüd çadır, sənə min əhsən!Sən mənim könlümdən pası silirsən.
Sencileyin ben yâra irmemişmenSencileyin ben yâra irmemişmenMen yazıya atduğum dirmemişmen
Varlılar bayramıNovruz bayramı çox yaxşı bayramdır, ancaq ikicə eybi olmaya: 1. Böyük xərci və 2. Nəhayət zəhməti.Əvvəl xərcindən danışaq, sonra zəhmətə keçək.
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Qəzəl 197علت غایی ز امر کن فکان ما بودهایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بودهایم
Töhfeyi-Sami, bölmə 222از آدمی زاده های یزد است وجوانی پاکیزه رای و متقی، با وجود آنک علم حساب را نیکو میداند از غایت سلامت نفس اصلا در مهمات دیوانی دخل نکرده و باندک زراعتی که دارد اوقات میگذراند و گاهی بشعر مشغولی مینماید بیانی تخلص میکند این رباعی از اوست:ز اندازه برون بی سر و سامانی من
Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldıTa niqab arizinə zülfi-dütadən saldı,Məni ol mahliqa şurü həvadən saldı.
ZindandaŞair, vətənin bağrı yarılmış,Düşmənlərinin bağrını dağla!