Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sabahleyin odamdan çıxıb mətbəəyə gedirdim. Kitab çantasını ziynəti-duşi-şətarət edən bir xristian balasına rast gəldim. Bu sevimli tifli-növxanın bir ədayi-mələkanə, bir vəz'i-vicdanpəsəndanə, bir tərzidilfiribanə ilə gülşəni-ətfal olan məktəbə gedişi həqiqətən nəzəri-diqqətimi cəlb etdi. Hənuz 8-9 yaşında bulunan bu gülqönçeyi-ürfanın könlümə ilqa etdiyi hissiyyati-mə'sumaneyi-kudəkanəsi şe'r olaraq dodaqlarımdan tökülməyə başladı:Ey iktisabi-elmə şitaban olan çocuq,
Şeir 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Konqolu qardaşDedilər: – Dərin qara, günün də qara olsun.Zəncirdən ayaqların, qolların yara olsun.
Kölgəm ilə mənBir gün bezdim, mən kölgəmə dedim ki:Bəsdir daha, əl götür bu yaxamdan!
Məsnəvi 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Sevərlər səniMüğənni ən incə teli gözləyər,Nəğmə gözəllikdir – ona göz dəyər.
Qəzəl 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Nəsənsə, özün olSiz ey bizdən sonra şeirə gələnlər,Bu çətin yollarda uğurlar sizə!
İzlənən kölgəMaşında üç adam vardı:Ata, ana, bir də uşaq.
Zərreyi-mehrində daim, ey cəmali-afitabZərreyi-mehrində daim, ey cəmali-afitab,Əbr yüzündən götürgil dutmagil məndən hicab.
Hacı Zeynalabdin Tağıyevin abidəsi qarşısındaAy Hacı, gəlişin mübarək sənin,Əhsən surətini yaradan elə!
Dünyada tək adlar qalırDüşünməyir bunu bir anGetmək üçün gələn insan:
Səni unutmaqdan ötrü…Ən dözülməz ağrılara, əzablara tab edirəm,Şeytandan ümid umuram, iblisə xitab edirəm,
Qəzəl 1080Narahat beynimdir axır başımı salmış şərə,Kim bu meydən içdi, gördüm, döndü o, dərbədərə.
Rübai 154Aşiqin siması saralmalıdır,Arabir üzünü tər almalıdır.
Qəsidə 30Ey türbəsi ilə Nəcəfin rütbəsini yüksəldən,Sən ən qiymətli incisən, Nəcəfin torpağı onun sədəfi.
Rübai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Bəzi işlərSeyid Abdulla Bəhbəhani ki, əvvəllər özünü məşrutəpərəst qələminə vermişdi, bu yavıqlarda tehrana gəlib, təzə hökumətə bir ərzihal verib və yazıb ki, “bu axır vaxtlarda Tehranda üç pis adət əmələ gəlib: əvvəlincisi – övrətlərin küçələrdə görükməsi; ikincisi – camaatın projektora getməsi; üçüncüsü – evlərdə və divanxanalarda telefon ilə danışmaq”.Bu haman Seyid Abdulla Bəhbəhanidir ki, İranda məşrutənin əvvəlinci günlərində bunun adını qırmızı baydaqlara yazıb gəzdirirdilər.
Çin edelüm saçı çini xetâya saldı beniÇin edelüm saçı çini xetâya saldı beni,Sebeb nedür ecaba ki, cezaya saldı beni.
Şərəfnamə, fəsil 41İskəndər məktubu yazmışdı belə,Daşı mum edirdi şəfəqqətilə.
Tə’ziyə günlərindəSəsi artdıqca əza günləri fəryadımızın,Sayı cənnətdə çoxalmaqdadır arvadımızın:
Qitə 17گر ببینی عارفی یا طالبیهر دو از روی حقیقت متفق
Qəzəl 242دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو
Töhfeyi-Sami, bölmə 241از ولایت خلخال عراق است و تخلص او یقینی است این دو مطلع از اوست :فغان کاز آه نتوان داشتن خود را نگاه آنجا
Qəsidə 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldıTa niqab arizinə zülfi-dütadən saldı,Məni ol mahliqa şurü həvadən saldı.
ZindandaŞair, vətənin bağrı yarılmış,Düşmənlərinin bağrını dağla!
Qəsidə 33کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Ay ellərEllər, ellər ay ellər, ömrümün bu çağında,Səadətin bağında, məhəbbətin bağında,
EtməzLəzzəti-xeyri görən şər işə iqdam etməz,Mərdi-aqil özünü nakəsi-əyyam etməz.