Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idim,Əhli-eşqi səri-kuyində fəda görmüş idim.
İnsan sevgisiYaşasın ölümə üsyan eyləyən,Həyatın canıdır cahan sevgisi.
Gözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməzGözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməz,Rəqibə yar olub ol məhluqə, güman, gəlməz.
Qəzəl 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟
Qitə 53Xaqani çəkildi üzlət evinə,Bu ev çox yaxşıdır şah sarayından.
Məntiqül-üşşaq, fəsil 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Qəzəl 57Tünd olur hərdəm məzaci bisəbəb,Eyləyər aşiqlərə yarım qəzəb.
Bismilla xiragima nirragimDünən axşam tələsik bazara gecirdim ki, Kasbar ağanın mağazası qapanmamış, dükanıma bir az şey-şüy alam. Yolda qabağıma qonşu Məşədi Məhəmmədin oğlu çıxdı, dedi ki:– Dadaş, mən hamama gedirəm, gəl sən də bərabər gedək. – Dedim:
Şehâ nâzük tenün bir câna benzerŞehâ nâzük tenün bir câna benzerEğer cevr idesin ihsâna benzer
Qəzəl 661فداک عقلی و روحی، که راحت جانیمرا بدرد سپاری و عین درمانی
Gəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlümGəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlüm,Qəmindən düşdü zar, istər vüsalından şəkər könlüm.
Töhfeyi-Sami, bölmə 634نباتی تخلص میکند از جمله شعرای استرآباد است و از صحافی اوقات میگذراند . این مطلع از اوست :
Neylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənimNeylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənim,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharımsan mənim.
Canım İstanbulCanım İstanbula candan vurulub, can bul da,Can desən, can eşidərsən canım İstanbulda.
Həqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimizHəqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimiz,Sevinc ilə yaşadardı bizi həqiqətimiz.
Qəzəl 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
Qitə 67وبالت نه از سر نهفتن درستکه از گوهر راز سفتن درست
Qəzəl 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Rübai 63Göz yaşım göstərir nədir qəmi-yar,Odu şöləsindən anlamaq olar.
SəhvBu gün mən bədbəxt az qalmışdım bir böyük səhv edəm.Bir qəzetin üçüncü nömrəsinin əvvəlinci səhifəsində başdan yekə hərflər ilə yazılmışdı idi:
Bu ışka yâr ile ağyâr döyimezBu ışka yâr ile ağyâr döyimezBu yolda düzd ile tarrâr döyimez
Qəzəl 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Gəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməzGəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməz,Müştaqə sənsiz, ey can, iki cahan gərəkməz.
Töhfeyi-Sami, bölmə 639از ترکان جغتای است و در زمان سلطان حسین میرزا در جرگه امرا مهر میزد عاشق پیشه و لوند و خوش مشرب بود ابیات نیک از او مشهور است این چند بیت از آن جمله است :آهم چو گرد باد فنا میبرد مرا
Ləbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəmLəbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəm,Salmanam gövhəri xak içrə, nihan eyləmənəm.
O, insan deyildir, iri böcəkdirO, insan deyildir, iri böcəkdir,Tapdanılmayınca, dəbərəcəkdir.
Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsizKönlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.
Qəzəl 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست
Qitə 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟