Nigârînâ neçün youdur karârun

Nigârînâ neçün youdur karârunCihânsın ola mı yoh i'tibârun

Kadi Burhan al-DinGhazal1 min
Ghazal 47

می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامی‌کند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Gönülüm yâr yolma yanasıdur

Gönülüm yâr yolma yanasıdurŞîvesi tek anun behânesidür

Kadi Burhan al-DinGhazal1 min
Ghazal 49

چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 51

نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود رادور باش از خود بود حسن حجاب‌آلود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 61

نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 67

مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر رااین سپر دندانه می‌سازد دمِ شمشیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 74

نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 80

نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوه‌ای از تلخکامی نیست دوراندیش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 81

از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر می‌شود صبحِ صداقت‌کیش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 87

غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 88

حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 104

هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 111

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 123

خواب وقتِ فیض در محراب می‌گیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب می‌گیرد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 126

چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مراتابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 134

سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 138

نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغ‌های دلگشا در زیرِ پر باشد مرا

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 144

چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 150

شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 153

نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 156

نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 158

از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 159

می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 163

پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 181

باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 198

از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را

Saib TabriziGhazal1 min