Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Ghazal 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان
Ghazal 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟
Ghazal 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن
Ghazal 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Ghazal 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن
Ghazal 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن
Ghazal 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن
Ghazal 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Ghazal 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Ghazal 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Ghazal 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Ghazal 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Ghazal 6357ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین
Ghazal 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Ghazal 6368پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن
Ghazal 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Ghazal 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
Ghazal 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن
Ghazal 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن
Ghazal 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Ghazal 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن
Ghazal 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن
Ghazal 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من
Ghazal 6399فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من
Ghazal 6402آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Ghazal 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Ghazal 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
Ghazal 6425در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن
Ghazal 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن