Ghazal 6309

دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6311

نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6319

گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6320

ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6325

ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6327

مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6328

چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6329

ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6332

نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6339

کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6340

قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6352

رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6354

ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6357

ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6367

بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6368

پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6371

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6373

ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6381

دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6382

از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6383

از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمین‌گیر سر مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6385

بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6386

عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6394

دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6399

فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6402

آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6407

گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6410

افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6425

در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6428

جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

Saib TabriziGhazal1 min