Ghazal 25

دل ز من مستان نمی خواهم که غم باشد ترابا وجود لطف یار دل ستم باشد ترا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 27

بستی گره از بهر جفا زلف دو تا رابرداشتی از روی زمین رسم وفا را

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 30

نم نماند از تاب خورشید رخت در خاک ماچون نگرید چون بگرید دیده نمناک ما

FuzuliGhazal1 min
Qasida 30

یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف

FuzuliQasida3 min
Qit'a 31

دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار

Fuzuli1 min
Rubai 32

ای ملک تو فارغ از شریک و وارثو آن ملک همین قدیم و باقی حادث

FuzuliRubai1 min
Qit'a 34

مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور

Fuzuli2 min
Qit'a 36

درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال

Fuzuli1 min
Qit'a 40

بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم

Fuzuli1 min
Ghazal 42

این که در سر هوس آن قد رعناست مرافیض خاصیست که از عالم بالاست مرا

FuzuliGhazal1 min
Qit'a 45

اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی

Fuzuli1 min
Ghazal 51

باز خونبارست مژگانم نمی‌دانم چرااضطرابی هست در جانم نمی‌دانم چرا

FuzuliGhazal1 min
Rubai 55

شمشاد که گشتست بقد تو اسیرمی رفت پیت چو سایه ای ماه منیر

FuzuliRubai1 min
Ghazal 56

نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شبکارم اینست جز این کار ندارم همه شب

FuzuliGhazal1 min
Rubai 58

فریاد که دور فلک شعبده بازکردست بروی ما در شعبده باز

FuzuliRubai1 min
Rubai 77

صد شکر که خاک طینتم یافت شرفافتاد مرا دامن اقبال بکف

FuzuliRubai1 min
Ghazal 89

دل الفت تمام بآن خاک در گرفتخوش صحبتی میان دو افتاد در گرفت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 90

هوای خاک درت باز در سر افتادستز هر چه هست مرا این هوا در افتادست

FuzuliGhazal1 min
Rubai 101

یارب چو مرا خلعت خلقت دادیبر کسب کمالم بده استعدادی

FuzuliRubai1 min
Ghazal 108

امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 119

حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 124

تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 125

چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 140

خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 145

ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 169

دل که از نرگس او چشم نگاهی داردگر نیابد چه عجب بخت سیاهی دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 170

هر که چراغی ز برق آه ندارددر شب هجران سوی تو راه ندارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 173

یار از عاشق نمی باید که پروا شودتا نه عاشق درد دل گوید نه او رسوا شود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 177

کار من در عاشقی جز با غم یاری نماندگو برو عقل از سرم با او مرا کاری نماند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 182

دل اغیار بر من از غم جانانه می‌سوزدز جور آشنا بر من دل بیگانه می‌سوزد

FuzuliGhazal1 min