Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز ضعف تاب تردد دگر نماند مراخوشم که ضعف ز سرگشتگی رهاند مرا
Rubai 8عمریست که باز عشق یارست مرادل در غم عشق بی قرارست مرا
Ghazal 9چه گونه فاش نگردد غم نهانی مابشرح حال زبانیست بی زبانی ما
Rubai 12سودای سر زلف تو دارم همه شباینست سبب که بی قرارم همه شب
Rubai 16آیین وفا ز ماه رویان مطلبآسودگی از عربده جویان مطلب
Ghazal 18خاک در تو کحل بصر کرده ایم ماوز هر که جز تو قطع نظر کرده ایم ما
Qit'a 18مردم این دیار را با مناثر شفقت و عنایت نیست
Qasida 20فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شدکه هرچه در دل ما بود عاقبت آن شد
Ghazal 21تحیر بست در شرح غم عشقت زبانم راچه گویم بر تو چون ظاهر کنم راز نهانم را
Rubai 23ای نخل ریاض کامرانی قلمتخضر ره روشنی سواد رقمت
Ghazal 24کرد عشق ای خون دل در کوی او رسوا مراجامه پوشان که نشناسد کسی آنجا مرا
Rubai 27تا سلسله عاشقی ما برپاستدام دل ما مقید بند بلاست
Ghazal 33تا بوده ایم همدم غم بوده ایم ماغم را ملازم همه دم بوده ایم ما
Rubai 37هر دم بدلم فرخ بتی می آردکارم ز بتان رواج و رونق دارد
Qit'a 38بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
Rubai 38یارم گره از کار بافغان نگشاددلدار مراد من بفریاد نداد
Ghazal 39گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مراکی بصد زنجیر بتوان داشت در عالم مرا
Ghazal 41چون شمع سوخت آتش محنت تن مراغم پاره پاره ساخت دل روشن مرا
Qit'a 42فضیلت نسب و اصل خارج ذاتستبفضل غیر خود ای سفله افتخار مکن
Qasida 44بگشاده گوش تجربه و چشم امتحانکردم چو عزم سیر درین تیره خاکدان
Ghazal 49هست می گویند خالی آن غدار آل راچشم کی برداشتم ز ابرو که بینم خال را
Rubai 52چون کلک ازل زد رقم نقش نگاربر پرده چشم من ز لوح رخ یار
Ghazal 58ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب
Rubai 65چون برگ گلست روی نیکوی تو خوشچون سنبل تر سلسله موی تو خوش
Ghazal 66ای دل بسی ز محنت هجران نمانده استخوش باش کین معامله چندان نمانده است
Ghazal 69سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست
Rubai 72سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع
Rubai 76دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ
Ghazal 80گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Rubai 82هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک