Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شدکه هرچه در دل ما بود عاقبت آن شد
Ghazal 21تحیر بست در شرح غم عشقت زبانم راچه گویم بر تو چون ظاهر کنم راز نهانم را
Rubai 23ای نخل ریاض کامرانی قلمتخضر ره روشنی سواد رقمت
Ghazal 24کرد عشق ای خون دل در کوی او رسوا مراجامه پوشان که نشناسد کسی آنجا مرا
Rubai 27تا سلسله عاشقی ما برپاستدام دل ما مقید بند بلاست
Ghazal 33تا بوده ایم همدم غم بوده ایم ماغم را ملازم همه دم بوده ایم ما
Rubai 37هر دم بدلم فرخ بتی می آردکارم ز بتان رواج و رونق دارد
Qit'a 38بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
Rubai 38یارم گره از کار بافغان نگشاددلدار مراد من بفریاد نداد
Ghazal 39گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مراکی بصد زنجیر بتوان داشت در عالم مرا
Ghazal 41چون شمع سوخت آتش محنت تن مراغم پاره پاره ساخت دل روشن مرا
Qit'a 42فضیلت نسب و اصل خارج ذاتستبفضل غیر خود ای سفله افتخار مکن
Qasida 44بگشاده گوش تجربه و چشم امتحانکردم چو عزم سیر درین تیره خاکدان
Ghazal 49هست می گویند خالی آن غدار آل راچشم کی برداشتم ز ابرو که بینم خال را
Rubai 52چون کلک ازل زد رقم نقش نگاربر پرده چشم من ز لوح رخ یار
Ghazal 58ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب
Rubai 65چون برگ گلست روی نیکوی تو خوشچون سنبل تر سلسله موی تو خوش
Ghazal 66ای دل بسی ز محنت هجران نمانده استخوش باش کین معامله چندان نمانده است
Ghazal 69سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست
Rubai 72سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع
Rubai 76دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ
Ghazal 80گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Rubai 82هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک
Rubai 85چون دید مرا مایل زلف و خط و خالافکند نظر سوی من آن طرفه غزال
Rubai 86در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم
Rubai 88صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم
Rubai 94ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او
Ghazal 106به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است
Ghazal 111ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست
Ghazal 117اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث