Ənisül-arifin, 30

گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز

Qasim Anvar2 min
Ghazal 44

سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 44

از لذت عاشقی چومسرور شویدر لشگر عاشقان چو منصور شوی

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 128

مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 129

مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 130

مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 131

مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 132

همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 134

شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 135

آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 148

سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 149

ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 151

برون ز راه خدا راهرو نه در راهستبرین حدیث که گفتم خدای آگاهست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 178

همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 179

تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 199

چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 235

ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 251

تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 259

ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 263

عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 264

گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 269

رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 271

آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 280

باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 289

دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 292

آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 293

در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 306

آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

Qasim AnvarGhazal1 min