Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد
Ghazal 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
Ghazal 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد
Ghazal 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Ghazal 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد
Ghazal 269رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد
Ghazal 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
Ghazal 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Ghazal 289دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد
Ghazal 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند
Ghazal 293در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند
Ghazal 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Ghazal 311دل آینه صورت و معنیست عجب بودکان شاهدما روی درین آینه ننمود
Ghazal 324این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود
Ghazal 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Ghazal 326روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود
Ghazal 330بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود
Ghazal 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید
Ghazal 346از خم صفا جام می ناب بیاریدگر شمع ندارید بمهتاب بیارید
Ghazal 362اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یاراین نکته را بدان و مثل را بیاد دار
Ghazal 363ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر
Ghazal 367درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
Ghazal 368رو خرقه گرو کن، دل و دلدار بدست آرما عاشق یاریم، چه جای سر و دستار؟
Ghazal 372سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قراردیده گریانست و جان مشتاق و دل امیدوار
Ghazal 374غلطی نیست در حساب و شمارصد هزارست و صد هزار هزار
Ghazal 375قصه ای نو رسید از اسرار:«لیس فی الدار غیرکم دیار»
Ghazal 400خواجه مستست، ببین در سر و در دستارشلطف فرما و زمانی ز کرم باز آرش
Ghazal 420خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟بدوست راه نبردی، مگو حدیث فضول
Ghazal 430دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستمدستان نمودم، اما از عربده نجستم
Ghazal 435دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدمنوبت ملک لم یزل بر در کبریا زدم