Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیستمسوز شمع در آن خانه ای که روزن نیست
Ghazal 1812به غیر خشم که در خوردنش وبالی نیستدرین بساط دگر روزی حلالی نیست
Ghazal 1829ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت
Ghazal 1849دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفتفغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت
Ghazal 1875روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟این شعله را به بال سمندر چه حاجت است؟
Ghazal 1912آب حیات شبنم آن روی چون گل استعنبر خمیر مایه آن زلف و کاکل است
Ghazal 1981امروز قدر نکته موزون نمانده استانصاف در قلمرو گردون نمانده است
Ghazal 2042امید دلگشاییم از ماه عید نیستاین قفل بست گوش به زنگ کلید نیست
Ghazal 2064تخمی است دوستی که در آب و گل تو نیستشمعی است روی گرم که در محفل تو نیست
Ghazal 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است
Ghazal 2231هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی استهر شبنمی درین باغ جام جهان نمایی است
Ghazal 2244وقت ما از ساغر و مینا خوش استوقت ساقی خوش که وقت ما خوش است
Ghazal 2247شد آب و هنوز در حجاب استاین آبله در دل حباب است
Ghazal 2480خندهات را چاشنی از شیر و شکّر کردهاندپستهات را خوشنمک از شور محشر کردهاند
Ghazal 2517زلف مشکینت دهان شانه پر عنبر کندسرمه خاموش را چشمت زبان آور کند
Ghazal 2604در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند
Ghazal 2606گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهندبلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند
Ghazal 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شودخط به گرد ساغر می حلقه ماتم شود
Ghazal 3045مرا اسباب عشرت از دل دیوانه میخیزدشراب و مطرب و معشوق من از خانه میخیزد
Ghazal 3140شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمدنهادم پشت بر دیوار تا پایم به سنگ آمد
Ghazal 3372جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورددل ما آب ز هر چاه زنخدان نخورد
Ghazal 3447نمک صبح در آن است که خندان باشدبخیه ظلم است به زخمی که نمایان باشد
Ghazal 3708زبان شِکوهٔ ما لعل یار میبنددلب پیاله دهان خمار میبندد
Ghazal 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد
Ghazal 3892به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچممرا که ذوق پریشانی دماغ نماند
Ghazal 4003ز ماه نو سفرم تا خبر نمی آیدحضور خاطر من از سفر نمی آید
Ghazal 4058آن راکه چشم مست تو بی اختیارکردآسوده اش ز پرسش روز شمار کرد
Ghazal 4103از شب نشین هند دل من سیاه شدعمرم چو شمع در قدم اشک وآه شد
Ghazal 4112از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشدآیینه گرفته کدورت نمی کشد