Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bütün ömrüm boyu anlar kimiQəzetdən, kitabdan mən şirə çəkdim.
Ghazal 93تا کی چو باد سر بدوانی به وادیامای کعبهٔ مراد ببین نامرادیام
İlk məhəbbət dedim, budur son andımİlk məhəbbət dedim, budur son andım.Kölgətək arxanca gəzib dolandım,
Üçüncü şəkilHəmin həyət. Güldəstə çarpayının üstündə məyus əyləşmiş, o yan-bu yana*baxır. Salman və Rəhim, dallarında odun şələləri, daxil olurlar.*
Hüsni-rüsxarın, kim, oldu canü dil heyran onaHüsni-rüxsarın, kim, oldu canü dil heyran ona,Vədəyi-dövri-qəmərni tapşırır dövran ona.
Bir də baxsan mənəBaxışın qəlbimi incitmişdir;Bu baxışdan, bu duruşdan əl çək.
Birinci pərdəMəclis vaqe olur hacının hücrəsində. Mirzə Yusif stolun dalında oturub hesaba*baxır:*
GöndərNamə yazdım, yar yanına yolladım,Darçından, mixəkdən, hil mana göndər.
Rudəkidən iqtibasBir cavan qocaya dedi: – Ay əmi,Az güldür özünə qızı, qarını.
Məni fikirli görsənMəni fikirli görsənDemə ki, bir qəmim var.
Bakını tərk etBakı yerliçilik bilməyibHeç vaxt.
Pulu olmayanı saymırlar, oğlumƏzizim Müşviqə.*Pulla qiymət verir hamı insana,
Boğar dalğasında səni inqilabSən, ey insanlığın quduz düşməni!Hələ qurumamış əllərində qan.
Heykəl və insanO, günlərlə,aylarla
Amandır toxunma qəlbimə qafilAmandır toxunma qəlbimə qafil,Yandırıb sinəmi söz asta-asta.
Dördüncü hissə, 8Əşrəf yuxudan ayılan kimi əlini sinəsinin üstünə apardı. Kitabı tapmadıqda yorğanı atıb yerindən sıçradı. Yastığını qaldırdı, döşəyin altını yoxladı, gözünə heç nə dəymədi. Rəngi kağız kimi ağardı. Çarpayının dörd yanına fırlandı, əyilib aşağı baxdı, pəncərənin qabağını axtardı. "Bu necə ola bilər?" – deyə düşündü. Yoldaşlarını oyatmaq, onlardan bir-bir kitab görüb-görmədiklərini soruşmaq istədi. Ancaq ürək eləmədi. Axı bu kitabı ona gizlincə vermişdilər, özü də tapşırmışdılar ki, heç kəsə göstərməsin.Uşaqlar oyanana qədər Əşrəf yataqxananı bir də dolaşdı, gümanı gəldiyi yerlərin hamısını yoxladı. "Mən yerimə uzananda kitab əlimdə idi, axırıncı səhifələrini oxuyurdum. Görünür, yuxu məni aparıb, haçan yatdığımdan xəbərim olmayıb – deyə öz-özünə düşündü. – Kitab əlimdən düşsə yerin içində olardı, ya da çarpayının ətrafında. Bəs bu necə oldu? Yoxsa uşaqlardan biri götürüb? Bəlkə Firidun bilir, axı o bu gecə növbətçi idi?"
Əvvəlinci məclisƏhvalat vaqe olur Göhər xanımın otağında... Sərvinaz xanım, Göhər xanım səndəl üstə əyləşmişlər.*Sərvinaz xanım** (Göhər xanıma). Allah mənim oğluma insaf versin... Neyləyim, a başına dönüm?.. Vallah, billah, savaşıram da, yalvarıram da, əlac olmur... Bir az artıq-əskik də danışanda atam, anam qalmır... Sən də vaxt-bivaxt oturub-durub deyirsən ki, gedəcəyəm, qalmayacağam. Mən başıma nə kül töküm?
Ghazal 5196عاشق سرگشته را از گردش دوران چه باک ؟موج دریا دیده را از شورش طوفان چه باک ؟
Qit'a 167جوی دل رفته دار خاقانیکه آب دولت هنوز خواهد بود
Ghazal 154ای که گویی که دلت خون نشود چون نشودچه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود
Jam-i Jam, chapter 52هر که از پرورنده رنج ندیددر جهان جز غم و شکنج ندید
QuzuMəmmədhüseynin kirvə oğlusu Qurtbasar kəndindən buna bir quzu sovqat göndərmişdi. Kəblə Məmmədhüseyn istədi quzunu kəsə, amma heyvanın belini əlləri ilə sığallayıb, bıçağı tulladı yerə və arvadına dedi ki:– Bir sümüknən bir dəridən savayı bir şey yoxdu.
Âyine al elüne ola ki bir yüz göresinÂyine al elüne ola ki bir yüz göresinAyı nedür diyiben ola ki bir yüz göresin
Khosrow and Shirin, chapter 35چنین گوید جهاندیده سخنگویکه چون میشد در آن صحرا جهانجوی
VII. Rayanın romanıRaya bolşeviklərin lehinə işləmək istəyirdi, lakin ona işləmək imkanı verilmirdi; onu bir tərəfdən Leyla, o biri tərəfdən də İvanov təqib edirdi. Bunlardan əvvəlincisi Rayadan şübhələndiyi, ikincisi isə Rayanı sevdiyi üçün onu gözdən qoymurdu. Son günlər, Leylanın Raya haqqındakı şübhəsi daha da artmışdı. O, yəqin etmişdi ki, itirdiyi məktubları Raya götürmüşdür. Leyla məktubları Rayanın mənzilindən təkrar götürmüşdü.Bütün bu məsələlər Rayanı düşündürürdü. O, İvanovun portfelindən götürdüyü vəsiqələri iki gün idi ki, Şaumyana yetirə bilməmişdi, çünki onu bir saat da sərbəst buraxmırdılar.
Ghazal 427از ما مپیچ رو، که غریبیم و تلخ کامما روی دل بروی تو داریم صبح و شام
Ghazal 5در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا
Töhfeyi-Sami, bölmə 78از بزرگ زاده های کرمان و کریمان زمانست این مطلع از اوست :آن شوخ جفا جو که ز گل پیرهنستش
Oğru və fəqirTutdu bir düzdi-nabəkarı əsəs,Bağladı bir sütuna möhkəmü bəs.
Rubai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن