Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Xar oldu yürəgim hicrində, ey gül yüzlü yar,Yar bağrım arasın, gör kim neçə xar onda var.
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Əşar (“Kəlniyət”, ağrın bu qoca naqqala”)“Kəlniyət”, ağrın bu qoca naqqala,Bircə sözüm var, onu yaz jurnala,
Şirvanlı Dostu ilə II deyişməII deyişmə**Ş i r v a n l ı D o s t u
Pərvizin şəkliŞəhərdə gəzdirirdiAnam bu səhər bizi,
Anam yuxuma gəlmirAnam yuxuma gəlmirGörən nə günahım var?
Yedəkdə gələn qayıqMingəçevir dəryaçasında bizi gəzdirən gəminin yedəyində bir qayıq gəlirdi.*Suları sənmi yarırsan
Sənin ölümündən sonra, mənim ölümümdən sonra…İtib yollarımın yolu,Sənin ölümündən sonra…
Sənsiz nə çətin imişSənsiz nə çətin imişgecə ilə bacarmaq.
Göy gölSən yaşıl dağlardan, sulu dağlardanAxdın damcı-damcı torpağa, Göygöl.
Ghazal 65سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر رامیزنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را
Ghazal 139آتش عیارهای آب عیارم ببردسیم بناگوش او سکهٔ کارم ببرد
Ghazal 295یار بی جرم بشمشیر ستم می کشدمگر بگویم که چرا می کشدم می کشدم
Ghazal 222حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد
Cəfərin anasıDünən özümü soyuğa vermişdim, heç keyfim yox idi və kürəklərim ağrayırdı. Ayıb olmasın, bizim Cəfərin anasına dedim: “ay arvad, sən Allah gəl çıx mənim dalımı bir yaxşıca ayaqla”.Əvvəl nainsaf arvad acıqlı-acıqlı yavaşca öz-özünə dedi: “başına daş düşsün”. Mən eşitdim və bildim ki, mənə deyir.
Güle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileGüle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileKıla könlegini şol lahza kabâçe yüz göz ile
The Treasury of Mysteries, chapter 8O thou, who wearest a veil from Medina and one from Mecca, how much longer shall the sun be behind a cloud?If thou art a moon, show us a little of thy light; and if thou art a rose, send us perfume from thy garden.
AxtarışlarAlman-osmanlı nüfuzunun nümayəndələri Təbrizi boşaltmazdan əvvəl, inqilab komitəsi bir neçə məsələni də həll etmək istəyirdi.Həmin məsələlərdən birisi də sabiq alman konsulxanası, tərcümanlarından Əbülfət Mirzənin evini axtarmaq və bəzi məsələləri aydın etməkdən ibarət idi. Bizim aldığımız məlumata görə almanlar Əbülfət Mirzənin vasitəsilə Təbrizdə bir çox işlər görür və adamları öz ətrafına yığırdılar.
Ghazal 531همه بودند که گفتند بپیدا و نهانکه: بپیدا و نهان غیر خدا هیچ مدان
Ghazal 84در کوی خرابات مناجات توان کرددر طور لقا عیش خرابات توان کرد
Töhfeyi-Sami, bölmə 146اصلش از دار السلام بغداد است و از امیر زاده های کریم النهاد آنجا و سلسله نسبش بآل برمک متصل و مثل هذامن برکه البرامکه مصداق حال آن سر دفتر افاضل، اطلاق لفظ امیر باو، از رهگذر امارت است نه بمعنی سیادت، در اوایل حال در عتبات عالیات می بوده و آخر از آنجا متوجه عراق عجم گشته جهت تحصیل در بلده ی کاشان متوطن گردید و در سلک شاگردان مولانا شمس الدین محمد خفری در آمده اکثر متداولات بنظر امعان مطالعه فرمودند بعد از آن مدت ده سال در شیراز نزد مولانا عبدالصمد تحصیل نموده چند وقتی در تبریز در مدرسه مظفریه و نصریه بافاده ی علوم دینیه اشتغال داشت تا آنکه در این اوان حسب الامر قضا جریان بر مستقر قضاء معسکر قرار گرفت الحق در آن امر خطیر کمال امانت مبذول داشته از خود به تقصیر راضی نیست و گاهی میل بنظم فرموده این اشعار آبدار بر صحیفه روزگار تعلیق نموده اند . تخلص حاجبی میفرمود :سگت را بنده ام تا بنده را جان در بدن باشد
Rubai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن
Yalançı peyğəmbərBir şəxs mədyun olub xəbti-dimağ eləmişdi. Buna görə peyğəm-bərlik iddəası elədi. Onu padşah ehzar edib ki, belə məsmu oldu ki,
QonşularAralıq dənizinin çeşidli sahilindəKonuşurlar dünyanın yetmiş iki dilində...
Rubai 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Mənə gəlsinEy ağ günümün aynası, candan əziz oğlum,Qəlbində qanı dağ sularından təmiz oğlum.
Aşiqəm hüsnünə, ey gül, deyiləm biganəAşiqəm hüsnünə, ey gül, deyiləm biganə,Yanıram atəşi-eşqə, necə bir pərvanə.
YetimSoyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.
Rubaiyat, 64گفتم نظری که عمر من فاسد شدگفتا ز حسد جهان پر از حاسد شد
Ghazal 178چشم تر آخر به رویش بینقاب انداختیمدامن آلودهای بر آفتاب انداختیم