Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Nə köhləndin!Nə mənzillər kəsəcəkdin!
Salam, MoskvaBaşında tufanlar qopandan bəriSəkkiz ay görmədim heç üzünü mən
QurtarsınYüz acı eyham var hər bir sözündəSaçları buluddu günəş üzündə.
Gecələr ağladıDərdinə hər yan, gecələr ağladı.Tapmadı dərman, gecələr ağladı.
Səri-zülfün kimi titrər ürəyimSəri-zülfün kimi titrər ürəyim,Gələ-gör ki, səri- muyin istərəm.
CavidinNaxçıvanda Cavid çıxdı qarşıma,türbəsiydi indi vətən Cavidin.
EtirafBilirəm səhvimi, günahlarımı,Demirəm onları bağışla mənə.
Səadətnamə, 34مگر از شبلی آن یکی پرسیدچون ورا دید مرد دانش و دید
ÇəkməyəBir gözəllə əhdi peyman edəndə,Gərək yarın səngi-dağa çəkməyə.
Səni gər çəksələr, ey dil, bu meydan içrə dar üstəSəni gər çəksələr, ey dil, bu meydan içrə dar üstə,Budur şərti-vəfa kim, dutmayasan yar yar üstə.
ÜçünPüf eylə qoy sönsün, söndürmək asan,Kəramətin varmı qalamaq üçün.
Poem 137آن نشنیدید که یک قطره اشکصبحدم از چشم یتیمی چکید
ŞahsənəmŞahsənəm4 pərdəli 5 şəkilli opera*
OlaHər yetən gözələ “gözəl” demərəm,Gözəldə gərəkdi işvə-naz ola.
BulaqBu çeşmənin gözü burda,sözü o tayda, o tayda.
Balaca felyetonBeş manat əhvalatı*Bir gün oturub dəftərxanada yazırdım. Gördüm bir müsinn şəxs qapını açıb məni işarətlə çölə çağırdı. Mən haman saat çölə çıxıb – nə buyurursunuz? – sualı ilə müraciət elədim. Kişi gözlərinin yaşını abibaran kimi axıdıb mənə dedi:
Qit'a 89با غمزاتی که تو خانم کنیرخنه به دین و دل مردم کنی
Ghazal 41مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایتنهایت همه دلها به پیش دوست هدایت
Dünyanın dərdiBu gecə yenə yatmamışam.Nə başım ağrıyır,
Dinlə, gözəlim!Alati-tərəb, dinlə, nə təqrir ediyorlar,Gizlin içiniz bədəni, təkfir ediyorlar.
Birinci pərdəSüslü bir salon... Sağ və soldakı odalara açılır birər qapı, qarşıda iki böyük pəncərə, gözəl mənzərələr, ilk bahar, məhtablı gecə...Pərdə açıldıqda bağçadan gələn incə və həzin bir kaman səsi iki-üç dəqiqə sami’ələri oqşar.*
Üçüncü hissə1**Allahqulu Kazımın daxmasına girdikdə Kazımı körpə uşaqları ilə bərabər kürsüdə gördü. Kürsü gödək qılçalı bir masa idi, bunu otağın ortasındakı ocağın üstə qoyar, ətrafına mütəkkə yığar və üstünə yorğansalardılar. Kazım mütəkkələrə söykənib yorğanı döşünə çəkmişdi;yalnız başı görünürdü. Telli və Gülnaz kənarda oturub yun darayır, Kazımın arvadı Ballı isə cəhrə əyirirdi. Alçaq pəncərəni qar basmışdı.
SənRuhum müdhiş bir qaranlıq içindəÇırpımrkən, imdadıma yetişdin!
Zərif gülüşlümSöylə, ey sevgilim,Sən tək yar hanı?
Təcnisi-digərÇıxıb gül fəslində seyrə nigarım,Sənalar eylərəm baharü yayə.
EhtiyatCəsurların dəliqanlılığına şərəfnəğməsi oxuyuruq.*M.Qorki*
Cana, könüldə həmdəm olan qəm durur manaCana, könüldə həmdəm olan qəm durur mana,Gör kim, fəraq evində nə həmdəm durur mana.
Azerbaijani poem 1تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولمازاؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز
VətənKönlümün sevgili məhbubu mənim,Vətənimdir, vətənimdir, vətənim.
NeynirikAçılhaaçılda tumurcuq arzu,Yetirhayetirdə zəmilər ruzi,