Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Bəlx şəhərinin qazısı və dülgər hekayəsiBir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Neçə insan sifətliKimsəyə yer üzündə bəsləmə kin,İnan insanlara, inan, lakin
Rubai 124گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Salan nəzərdən o çeşmi-xumarı mən özüməm.
Üçüncü pərdəAtababa dəmirçi dükanında işləyir. Alagöz ocağı körükləyir. Atababa bir*dəmir parçasını ocağa atır, başqa birisini döyəcləyə-döyəcləyə oxuyur.*
Ghazal 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Ghazal 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Rubai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Hankı alçaq bir əlin qeyd etdiyi xətdir o kiHankı alçaq bir əlin qeyd etdiyi xətdir o ki,Büsbütün təqdirə şayan xətlərin ə’lasıdır?
Avropadan məktubƏziz atam, anam! Qohumlar, dostlar, yoldaşlar!Süvari alayımız səf-səf durub and içəndə, qılınclar havada bərq vuranda deyirdim: "Süngiim qələm olaydı, ürəyimdəkini Bakının üfüqlərinə yazaydım" İndi, budur, ağır qələbə döyüşündən sonra istirahətdəyəm, Karpat dağının ətəyində sizə məktub yazıram. Alayımız düşməni qova-qova sərhədi keçdi. Müzəffər ordumuz indi yaralı vəhşini öz mağarasında əzir.
Ey qaşı kaman, kipriyi ox, qəmzəsi xəncərEy qaşı kaman, kipriyi ox, qəmzəsi xəncər,Rüxsari gülgun.
Orda iki nəfər küsdü, barışdıOrda iki nəfər küsdü, barışdı,Hayıf, biz deyilik o iki nəfər.
Sağ canımda ağrıyan yerimEvdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.
Xaçan kim, görsə ol bədxu məni-bədruzi-bədhaliXaçan kim, görsə ol bədxu məni-bədruzi-bədhali,Göz ucundan baxıb əgri imas bir zümridin xali.
Dövlət Duması buraxılacaqmı, yoxmu?Əlan, bir-birinə zidd olan iki şayiə bizi gah məyus və gah məmnun etməkdədir. Bir şayiəyə görə hökumət, yəni baş vəzir Stolıpin və onun kabinəsi Dövlət dumasını buraxmaq fikrindədir. Digər şayiəyə görə bu xəbər əsilsiz olub, Dövlət dumasının bəqası ümid edilməkdədir.Bu şayiələrdən hansı biri doğrudur, bilmək çətindir. Çünki çox ola bilsin ki, baş vəzir Stolıpin dumada “sol firqə”lərin əksəriyyəti təşkil etmələrini gələcək hökumət üçün bir fali-bəd hesab edib, indidən dumanı dağıtmağı səlah görür. Amma o biri tərəfindən dəxi məlumdur ki, dumanın “sol”ları hələ heç bir şiddətli və ifratlı tələblərdə bulunmayıbdırlar ki, bu da onların qovulmasına bəhanə olsun.
Ghazal 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن
Rubai 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Ghazal 415کام دلم نشد ز دهانت روا هنوزو آن درد را که بود نکردم دوا هنوز
Rubai 73داری همه شب دیده بیدار ای شمعوز سوز جگر چشم گهربار ای شمع
Xan hünəriİçib keflənmək və kefli halda at minib fəqir-füqəranın evinə soxulmaq, oğul-uşağı qorxutmaq və hətta övrətləri təhqir etmək – bunlar qədim əsrdə xan hünəri hesab olunardı. Və çünki mən özüm qədim əsrin adamıyam, xanların bu hünərini mən öz gözümlə görmüşəm. Amma indi dəxi bu işlər rədd oldu getdi. İndi dəxi “xan qalmadı”...Ay sən öləsən!..
Tolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarTolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarOl ayahdan özge kimdür ki gamı bizden kovar
Layla and Majnun, chapter 46شاها ملکا جهان پناهایک شاه نه بل هزار شاها
Ghazal 57عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت
X. MəktublarLeyla xanım iki məktub aldı. Məktubun birisi Bakı milyonçusu hacı Zeynalabdın Tağıyevdən, ikincisi Türkiyə ordusu ərkani-hərbindən idi. Məktubların ikisi də mühüm idi.Leyla xanım çox düşündü ki, «məktubların hansını əvvəlcə oxuyum». Əvvəlcə Türkiyə ərkani-hərbindən gəlmiş məktubu oxumağa qərar verdi. Çünki bu məktub Leyla xanımın Türkiyə ərkani-hərbinə göndərdiyi mühüm bir məktuba cavab olmalı idi.
Ghazal 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن
Töhfeyi-Sami, bölmə 131برادر زاده ی سید محمد ثانی است جوانی زیبا و خوش مشربست و خوش طبع و دل آور . در خدمت حضرت صاحبقرانی است این مطلع از اوست :آدم از همدمی مردم عالم نشدیم
Qasida 213هنری مرد نباشد بر هر کس خطریچون چنین است ترا چیست کنون زین هنری
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.