Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
برادر نیستی است طبعش در شعر مرغوب افتاده بود این مطلع از اوست:با تو ای آرام جان آرام نتوانم گرفت
Etdim ona hər dəqiqə yüz min ixlasEtdim ona hər dəqiqə yüz min ixlas,Bir şişeyi-meyi-lütfü mənə olmadı xas.
Rubai 39بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
GüllərGül bağçası görcək nədən insan arasın da,Bitmiş o tikanlar niyə güllər sırasında?
O gün gələcəkLəpələr qanlıdır Arazda yenə,Nalə var çaldığım bu sazda yenə.
Yandım o şəmiruyünə pərvanələr kimiYandım o şəmiruyünə pərvanələr kimi,Oldum əsir zülfünə, divanələr kimi.
Ghazal 6روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را
Miscellaneous poem 51چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟نظر به پرتو خورشید نیست رنگ ترا
Ghazal 149شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
Ghazal 471ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام
Qasida 1ماییم درد پرور دنیای بی وفابا درد کرده خوشده مستغنی از دوا
Lazımdır utanmaqSən adət edibsən gecə-gündüz ha qaşınmaq,Lazımdı baxanda sənə odlarına yanmaq,
Gözün ohıyile cigerüm kan dile değdiGözün ohıyile cigerüm kan dile değdiDahi ne atarsın çün ohun kandile değdi
Khosrow and Shirin, chapter 121چه میگفتم سخن محمل کجا راندکجا میرفتم و رختم کجا ماند
Ghazal 421این چه حدیثست که کرد آن صنم؟گفت که: معشوقه و عاشق منم
Məktub(«Molla Nəsrəddin»in möhtərəm yazıçısı Qızdırmalıya)*Əfəndim! Sözlərinizdən hərarət yağır, oxuyanda insanın dil-damağı quruyur. Məqalələrinizin hədərən-pədərən olmasından belə mə’lum olur ki, bir az da titrətməniz vardır. Onun da cəhəti bulvarda gəzəndə starşi qaradovoy, börk götürmüsən, sənə soyuq dəyibdir. Əlbəttə mənim ərzimi qəbul edib gərək bir qrantsız hamam tapasan, bir qədər tərləyib, sonra suya girib fitəni başuva salıb altmış qab isti su fitənin üstündən başuva tökəsən. Ondan sonra əhvalını mənə yazgilən. Hərgah yaxşı olmasan, eybi yoxdur, qızdırmanı bağlaram.
Rubai 29حرفی ز میان کاف و نون پیدا شدزان حرف وجود آدم و حوا شد
Rubai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
Töhfeyi-Sami, bölmə 520کدخدا زاده ی قصبه تهران است من در این حیرانم که این تخلص ناملایم بآن اسم و لقب نامعقول چون جمع شده؟!یکدم بکام از او نرسیدم تمام عمر
Kəsdim o ləbi-ləlfəşandan rəğbətKəsdim o ləbi-ləlfəşandan rəğbət,Ol sərvi-qədü qönçə-dəhandan rəğbət.
Rubai 42ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
GüzgülərGüzgülər, güzgülər, əski güzgülər,Nə göz şəfəqlənər, nə də üz gülər,
Bir məktəbin qapısındaBir məktəb binasının keçərkən qabağındanQəribə bir lövhənin şahidi oldum yenə.
Dün gecə açdı nigarım üzünü ay kimiDün gecə açdı nigarım üzünü ay kimi,Gördüm ol mahın əyilmiş qaşını yay kimi.
Ghazal 11چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت میچکد آب حیات
Ghazal 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را
Ghazal 151روی تو را در رکاب شمس و قمر میرودلعل تو را در عنان شهد و شکر میرود
Ghazal 476اگر به مجلس قاضی نمودهاند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم
Qasida 2منم ندیده ز ابنای روزگار وفاولی کشیده ز هر یک هزار گونه جفا
Ey könülTa keçəl-küçəllər oldu imdi yarın, ey könül!Qarə oldu yar əlində ruzigarın, ey könül!