Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Apardın ağlımı, ay mələkzada,Söyləsən dərdimin yara birisin.
Üzün bürüməA bimürvət, həsrətini çəkməkdənYetişmişəm cana, üzün bürümə!
Рубаи 31هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی
QızlarTovuzquşu kimi bəzənifsiniz,Baxışdan dağların ceyranı, qızlar.
BədahətənNaxçıvandan Hüseyn Cavidin məqbərəsinin açılışından qayıdarkən təyyarədə bu münasibətlə hərə bir bənd deməliydi. Mən də dedim:*Ulu Turan – ulu niyyət
İstəkli nəvəm ÜlkərəBir gün səhər dalmışdım ulduzların seyrinə,Gözləyirdim üzümə haçan gülər Ülkərim.
Ayrılıq dəqiqələriƏsgərlər hərbə gedərkən*Ağlayan gözlər, ağlanan sima,
BakımNeçə şeir yazılıb anaların adına!Anadan kim doyub, kim?
Стихотворение 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
DərdimQərib könül, yenə dərdim yüksəldi,Gördünmü keçmişin haldan gözəldir!
XanənişinO, evdən tərpənmədi,Qapıları bağladı.
Газель 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
İsmətİsmət – qız üzünün zövqü, bəzəyi,Gəlinin müqəddəs çarpan ürəyi,
Газель 81شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
Ərzə yazdım mən sənə, ey şah xubanım, mədəd!Ərzə yazdım mən sənə, ey şah xubanım, mədəd!Ərzi-halım sən bilirsən dinü imanım, mədəd!
YaratdıHaq-taala könlündə fikir eylədi,Əzəl başdan bu dünyanı yaratdı.
Evə qayıdırıqÇatsaq da rütbəyə, ali savada,Adi fəhlə kimi işləsək də biz,
QorxmazQarabağın gənc müdafiəçisinə*Bu necə hekayət, necə nağıldı,
RoyalÜzeyir hacıbəyovun ev-muzeyindəki Royalın önündə düşüncələr*Üşüyür... sahibsiz qalıb bu royal,
Düdük sədalarıSəhərlər uyar-uymaz üfüqlər bir xoş rəngə,Tıxanır qulağımız sinirli bir ahəngə,
Mən səniQeysər**Düşübsən nagahın cəngi-dəstimə,
Özümə yamanlıq edən adamam…Bu dövrün adamı deyiləm ki, mən,Çox köhnə adamam, qədim adamam…
Oğlum üçünMələkim, yavrucuğum, şükr edirəm Allaha,Rəhm edib sən kimi nemət mənə əhsan etdi.
BakıBakı, doğma vətənimsən,Qızılgüllü çəmənimsən.
Sevincim, umudumŞiblinin laləsində,Qızıl piyaləsində,
Hürriyyət və təsəttüri-nisvanAy Baba, bir bax gör mənim başıma nə zorba iş gəlmişdir. Neçə ilbundanqabaq filan əfəndi filan əfəndi ilə ağız-ağıza verib “hürriyyətinisvan”,– deyə
Sənət eşqiMüəllimim Akif Süleymanova*Sən dedin könlünün sənət eşqini
QardaşlarQardaşlar deyəÇağırardılar
Fəryad ki, əksimə dövr edir fələkFəryad ki, əksimə dövr edir fələk,Hicran çox, vüsalı o məhv edərək--