Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Yenə saymazyana qırmaclayaraq AbşeronuSovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur,
Рубайят, 167دلدار به من گفت که می بر کف نهداد دل خود ز آب انگور بده
Хосров и Ширин, глава 14Так начал свой рассказ неведомый сказитель —Повествования о канувшем хранитель:
Рубаи 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Газель 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Bir məclisdə on iki kişinin söhbətiАдвокатНеправого правым в суде называя,
Другое стихотворение 36شمیم نافه میدهد نسیم جویبارهاگذشته آهوی ختن مگر ز کوهسارها
Ulu şahım, qılıncına söykənim!Xətainin ruhu qarşısında.*Şah Xətai, qüvvətimiz haçalanır,
Ananın öyüdüGeyib əsgər paltarını, silahlandı qəhrəman,Onun polad sinəsinə sığışmadı ürəyi.
Dost yolunda cəfa çəkdim, can üzdümDost yolunda cəfa çəkdim, can üzdüm,Yetişmədim bir məkanə, ay mədəd!
EtibarGöyərçinin qan qardaşı alabaxtaPəncərəmin qabağında bir budaqda
İsmətYox oldu o gülərüz,o ağ, bakirə bədən.
Diplomat arvadıAğır işdi yola verməkqəbulları, görüşləri, –
Şəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananəninŞəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananənin,Şəm’idən hasil həmin yanmaqdurur pərvanənin.
Qoyun çobanı gəzdirirKülək əsir yavaş-yavaş, təmiz havanı gəzdirir,Sözün sədası şairi, eli-obanı gəzdirir.
GedirəmÇox-çox salam dua qohum qardaşa,Biləsiniz Alı-Osmana gedirəm.
Səadətnamə, 54باشد از روی قدرت و امکانکردن و ترک فعلها یکسان
CeyranDurum dolanım başına,Qaşı, gözü qara Ceyran!
Газель 156بیا دلا به کجا خوردهای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو
İstərəmİzin versən oğrun-oğrun,Tər qoynundan nar istərəm.
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
KöçMay olcağın el köçür yaylaqlara,Səs-küy düşür meşələrə, dağlara.
Qızlar bağçasıİştə bir aliheyi-hüsnü cəmal,İştə bir malikeyi-fəzlü kəmal.
YalanÖmrümdə yalan demişəmya az, yarım, ya çox –
OyanDinlə, bir səs söylər sana,O “səs” sonin öz vicdanın.
Стихотворение 15روزی گذشت پادشهی از گذرگهیفریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست
QayğıÜzümü söykəyib öpdüm torpağı,mənə şoran yerdə
Касыда 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
BilinməzBağdadın libası al-əlvan olar,Baharı xoş keçər, qışı bilinməz.
Газель 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی