Кади Бурханеддин · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gözleri mey ağızı piste dururGül cemâli katında deste durur
Gözi diler ki dile hamle-i türkâne kılaGözi diler ki dile hamle-i türkâne kılaZülfi diler bizi bir kıl ile dîvâne kıla
Di gözlerüne ki aparalar beni bindenDi gözlerüne ki aparalar beni bindenNiçe ki binde olam görmezem seni sinden
Gönül eğer döke bir kan nişe şikâyet iderGönül eğer döke bir kan nişe şikâyet iderLebinde gördügi demlerini hikâyet ider
Dil niçesi söylesün dilde ne dil var dururDil niçesi söylesün dilde ne dil var dururHâli gerek anlaya kimde ki dil var durur
Gözlerün atar cânuma kıl yaraGözlerün atar cânuma kıl yaraCân senündür ne gerekse kıl yârâ
Bu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldunBu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldunNe lâzım idi ki hecr ile bin cefâ kıldun
Komadı hecrün yüregümde ramakKomadı hecrün yüregümde ramakKiçi barmağun kılalı ayı şak
Ne hastadur gözi ki cânuma mu'âlic olurNe hastadur gözi ki cânuma mu'âlic olurOha dutar anı ki ol hevâda hâriç olur
İy niçe miskîn gönül olmış sagundan hâksârİy niçe miskîn gönül olmış sagundan hâksârViy niçe sevdâyî cânlar k'andan olmış bî-karâr
Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarNiçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarYürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar
Tâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı görTâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı görFitneyi göge yitürmiş turra-i serbâzı gör
Düşdi gönül ince bilüne ya kıla bârîDüşdi gönül ince bilüne ya kıla bârîFi'l-cümle ne sevdâ kıla ya ne kıla bârî
Firâkun odıyıla ben nefîr ayıdur isemFirâkun odıyıla ben nefîr ayıdur isemCihân yiğidi kamusı karır ayıdur isem
Işkun vilâyetine niçe ki sefer düşerIşkun vilâyetine niçe ki sefer düşerDîvâne başuma heves-i terk-i ser düşer
Bu hüsn ü cemâl ü bu melâhat niredendürBu hüsn ü cemâl ü bu melâhat niredendürBu zevk u kemâl ü bu letâfet niredendür
Bâğa kıyâmet kopar bu serv-kadindenBâğa kıyâmet kopar bu serv-kadindenLerze düşer tûbîye dahi hasedinden
Gönül ne kuş ola saguna ilmeye begümGönül ne kuş ola saguna ilmeye begümŞeh-dâne benlerüni meğer bilmeye begü
Ne latîf derdi vardur ki beni devâya yilterNe latîf derdi vardur ki beni devâya yilterYüzi suyı ol hâkün ki beni hevâya yilter
Dil habsdedür zülf ile şol hâl arasındaDil habsdedür zülf ile şol hâl arasındaAl kanı döker gözlerüm ol al arasında
Oldı yine gönüli bu çeşm-i mükehhelOldı yine gönüli bu çeşm-i mükehhelGîsûsı sevdâsın itdi boynuma heykel
Gülşenün içinde salın gel kıyâmet şimdi görGülşenün içinde salın gel kıyâmet şimdi görBu uzun ömre ki geçdi gel nedâmet şimdi gör
Işk kala mı dile ya câna mıIşk kala mı dile ya câna mıIşk eri cân virmege yacana mı
Gözüne tîr-i hatâyî didiler çin mi acebGözüne tîr-i hatâyî didiler çin mi acebYüzüne lutf-ı hüdâyî didiler çin mi aceb
Biz derdin isderüz zîrâ dermân zemânıdurBiz derdin isderüz zîrâ dermân zemânıdurBiz küfrin isderüz zîrâ îmân zemânıdur
Gamzelerüne hey di ki çün tîr-i kaderdürGamzelerüne hey di ki çün tîr-i kaderdürSihr ohı durur her biri ki tîr-i seherdür
Cigerüm kanı su vü yaşum hûnCigerüm kanı su vü yaşum hûnİkisinden dahi ahar ceyhûn
Elüme sun tolu câm-ı revâkıElüme sun tolu câm-ı revâkıKi tolu virse yigdür sâkî sâkı
Zülf ile aşûfteyüz bâd-ı hevâdan degülZülf ile aşûfteyüz bâd-ı hevâdan degülÂşık-ı dîvânenün işi riyâdan degül
Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdEzelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdKi meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd