Мухаммед Хади · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qaranlıqdan çəkək əl, gər ziyayi-nur lazımsa,Edək dəryad əsayi-ictihadı Tur lazımsa.
Lövheyi-təsviri maarifVətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.
Bir iştikayi-möhriq... Çeşmi-ədəb bu gün ədəbiyyata ağlayırTofiq Fikrət bəyə*Şe'rin üfüqlərində bu gün bir sədayi-lal,
Zamanın məzhəkələrindənŞairlərə ithaf*Qəlp pula döndü həp ilhamımız,
Qanlı sətirlər və qaileyi-həyatHüseyn Rza bəradərimə*Hərbin yenə bir əjdəri-xunxarı dirildi,
Fəzilət sahibləriMustafa Sübhi bərədərimə*1
Aşiqi-giryan, cənani-xəndanA.Səhhət qardaşıma ithaf*1
Açıq və aydın düşüncələr“Parlaq yaz!” deyənlərə*Deyirsiniz mənə: “əş’arı gəl açıq söylə,
Tamaşayi-riqqətəngizDün bir kişi, varlı bir adəm, qürurkar;Vəchində kibrlər oluyordu şəramisar...
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Bir iranlının lisanındanBu yük altındakı bir insandır,Milləti-dağidari-İrandır.
Birinci Dumanın iniqadı münasibətilə söylənmişdirOlub əfradi-millətdən bu gün təşkil bir məclis,Nə dadlı meyvəpərvərdir görün bustani-hürriyyət,
Biz nə haldayıqƏcanib qıldı hər bir karın itmam,Biz isək əski tasdır, əski həmmam.
Faciəyi-həyatımızdan bir pərdəMəzaci-xəlq olmuş münhərif mizani-səhhətdən,Təcavüz eyləmişdir hali-ümmət istiqamətdən.
El-fəryadıHürriyyət ilə millət edər kəsbi-məali,Hürriyyət ilə mülkün olur qiyməti ali,
İnsan nə ilə mükərrəm olur| vikipediya_keçidi =| vikisitat_keçidi =
İranın hürriyyət qəhrəmanlarınaFəcri-zəfərdə gülüyor intibah,Tiği-fütuhat ilədir inşirah.
Təsviri-məhəbbət, yaxud vərəqi-eşqü məvəddətKönlüm cəhimi-eşq, zəbanim zəbanədir,Şe'rim odur ki, qəlbi yaxar, müriqanədir.
Ədvari-təcəddüd, əs'ari-inqilabTutmuş bütün əvalimi tufani-inqilab,Dəhhətnümuni-hövldür ümmani-inqilab.
QələməƏla, ey bülbüli-ürfan, vətən bağında fəryad et,Qon övraqi-fünunə, nəğmeyi-milliyyə inşad et.
Tofiq FikrətəŞe'rin, ədibin nasiyeyi-şə'şə'ədari,Dilsiz vətənin bir fəmi-ilhamnisari.
Timsali-məlal, hüsni-məhzunDün gedirkən yolumda gördüm ki, –Bir gözəl hüzndari-möhnət idi.
Ümid səhneyi-tamaşayi-həyatın ruhudurMən bir günəşəm, yerdə əyandır ləmə’atım,Şe’rimdə parıldar duruyor çöhreyi-zatım.
Hüsni-qalib və hüzni-cazibHüznafərin şairimiz A.Şaiq bəradərimə*Keçən gün idi gəzirdim, sataşdı gözlərim, ah, –
Qış günlərində odlu fəğanlarHəmişə yaxşılıq baş verməli insan olanlardan,Yamanlıq sadir olmaz rəhbəri vicdan olanlardan.
Əgər insaf ilə sorsan, həqiqətƏgər insaf ilə sorsan, həqiqət, –Deyil bu hal şayani-ədalət.
Hər gülşəndən bir çiçəkNuhun nübüvvətin edər inkar əhli-cəhl,Gavə sitayiş etməyi ürfan hesab edər.
Ah, kimsəsiz vətən!Ey ateşi-cəhalətə büryan olan vətən!Pirayeyi-ülumdən üryan olan vətən!
Əş'ari-pərişan, yaxud solğun çiçəklərDəryadə kəfü mövceyi-cuşan pərişan,Qə'rindəki əsdafi-dürəfşan pərişan.
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?