Акима Биллури · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Azadlıq yolunun yolçusuyam mən,Səninçün ağ günlər gəzirəm, Vətən
QarabağımQarabağım,Qara sözün kim yazmışdır taleyinə?
Qələmim süngüyə dön!Qələmim süngüyə çevril, süngüyə,Sancıl Qarabağda düşmən başına!
O çinar boylular...Ölüm, yaxın düşmə igidlərimə,O çinar boylular balamdır mənim.
Bu yoldaÖlümün gözünün içinə baxıb,Sonra bir şam kimi sönəcəyəm mən.
Mən ölmərəmTəbrizdə şayiə yaymışlar ki, mən ölmüşəm*Çaylar kimi bulanma sən,
AnaBaxıram surətinə, solğundur,Baxışın qəmli, gözün dolğundur.
VətənHalını soruram dağlar dalından,Ürəyim alışır bu əhvalından.
Şərq qadınıMən az görməmişəm ağlayanda sən,Başına qaralar bağlayanda sən,
MəktubQafar Kəndliyə*Səfər bir ay olar, beş ay, bir il, bəs
Danışır anamSən qürbətdə qalalı,Qürbəti sevmişəm mən.
Səndən uzaqlardaSəndən ayrıldığım on gün olsa da,Lakin hər günümü bir il sanmışam.
GəlGəldin, darıxırdım, açıldı könlüm,Yenə də göylərdən ay baxanda gəl,
Səhər, günorta, axşamNə gözəldir səhərin şəfəqləri yananda,Əvəzsizdir kainat təbiət oyananda,
ŞerimÖmür günlərim kimiAğlı, qaralı şerim,
Mən gülmək istərəmMən gülmək istərəm, çəkil, ey kədər!Çəkil pəncərəmdən, çəkil, ey duman.
Dünya xali deyilDünya xali deyil, inanıram mən,Sən əsl insanı ilk gündən tanı.
Dağılmış dünyamda dünyam var...“Anam Təbriz mənə gəhvarədə söyləyərdi, yavrum, bil,*Sənin qalmış o tayda xallı, telli bir xalan vardır.*
DördlüklərDərindir kamalın dəryası dərin,Onun dalğasında kükrəyən xəyal.
AzərbaycanımHaraya getsəm də gözüm səndədir,Şerimin axarı, sözüm səndədir,
MənəmMeşələr payızda saralıb-solar,Baharda yarpağı tökülən mənəm.
Haralısan?Haralısan soruşanlara*Qırx ildir vətəndən aralıyam mən,
DostlarDostlar, sizdən ayrılandaMən özümdən ayrılıram.
Bir çinar gözləyir məniQuşa sərhəd yoxdur, kaş quş olaydım,Arazı uçaraq keçmiş olaydım.
Mən dəMən də bir şairəm sinəsi dağlı,Ayrılıq nəfəsli, hicran soraqlı.
Mənim anamGetdin bu dünyadan həsrət, nigaran,Getdin ürəyində ayrılıq dağı.
Mənim çiçəyimMən əməl bağında bir gül əkmişəm,Onun zəhmətini özüm çəkmişəm.
BakıBakı, doğma vətənimsən,Qızılgüllü çəmənimsən.
Mənim xalqımXalqımı çox sevirəm, çox.Ona mənsub olduğum üçün yox,
Başına dolanımBaşına dolanım, dönüm, ey Vətən,Necə də yormuşdur xəzan, qış səni.