Гасым Гасымзаде
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Oğlum Xansuvara*Bir şəlalə var idi
Bulaqların mahnısıAxar sızıltıyla yol gedə-gedə,Endikcə, qalxdıqca coşar bulaqlar.
Gülməşəkər“Sən məni bu qədər mehriban, həlim,*Bu qədər səmimi bilmə, əzizim...*
Bir azBir az qanan,Bir az nadan.
Alaçıq və çadırKöçü yurda düşəndə gəlib qonşularBaşlayarlar işə, söz ata-ata.
Bir eşqin tarixiSevişdilər**Ürəklərdə yatan sözlər oyandı,
Ağacın dili olsaydı...Üzü təbəssümlü, fikri xatalıDəlisov odunçu əli baltalı
Yanıb-sönən işıqlarƏrəblər yığılmış sahil boyunca,Açırıq dost kimi ürəyimizi.
Mən nə haydayamYeni il gecəsi...Vətəndən uzaq,
İvan Frankoyla söhbətKarpatın hər səmti carçıya döndü –Çağırdı quş səsi, çay sədasilə.
Ulu dağOsmanlının cənnətiymiş Ulu dağ,Göyün yerə minnətiymiş Ulu dağ.
Türk gözəliMərməreni seyr elədik ada-ada,Gözəllikdən gözəlliyə çata-çata,
Ürəkİpək telli, zərif qəlbəQurğuşun tök qəlpə-qəlpə.
Gəncənin yanındaQəbrimin üstünə gəldiyin zaman*Pak olan ruhumu xatırla bir an...*
Vaqif İbrahimBilməz idik, duymaz idikbiz bu qədər
Bu ilBu il də an idi keçdi-ötüşdü,Zaman ümmanına bir damla düşdü.
Ağ saçlarımBir gözəl üzümə dedi: qocasan...Gözümdən, könlümdən uzaqlaşdı yaz.
Nənəm danışqan olub(Zarafatyana)*“Nənəm danışqan olub...” gileylənir nəvələr,
AnamgildədirŞirinli-acılı ömür keçmişəm,Yaxşını, yamanı görüb seçmişəm,
Üç oğlum var idi... çox gördü taleÜç oğlum var idi... çox gördü tale,Cəllad baltasını çaldı belimdən –
Ayrılıq(Mənsiz – Sənsiz)*– Dünya! Sürməmişkən hələ səfanı
ƏbədiyyətBir adamın bütün nəsliYer altından qalxsa əgər,
İnsan – alovSəni gördüm...görməmişdim binadan
Qonşu olmaq istəmirəm(Mahnı. Musiqisi Telman Hacıyevindir)*Axşam... tarla yolu... bir qız, bir oğlan;
Köçəri quşİsti karıxdırdı, çıxdıq şəhərdən,Ucqar dağ kəndində tapdıq əlacı.
Artıq adamBu gün bir sehirlə durdum üz-üzə –Qönçəsi çırtlayan adi çiçəkdi.
Xeyli vaxtdır görüşmürükXeyli vaxtdır görüşmürük,Ayrılığa dözmürəm mən.
Qəlbimə axdıGəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
İsmətİsmət – qız üzünün zövqü, bəzəyi,Gəlinin müqəddəs çarpan ürəyi,
İnilti və gülüşDən düşsə də saçıma,Qara damcı dammayıb