Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Günü gündən zəlilü xar oluruq,Möhnətü qüssəyə düçar oluruq.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey sibti-Heydəri-Kərrar)Cəfər, ey sibti-Heydəri-Kərrar,Mərdlik şivəsində ol huşyar.
Oğluma xitab (Cəfər, ey sadəlövhü pakzəmir)Cəfər, ey sadəlövhü pakzəmir,Bil ki, vardır zənanda çox təzvir.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Oğluma müraciət (Cəfəra, bavər eylə kim, Quran)Cəfəra, bavər eylə kim, QuranVəhydir, nazil eyləyib sübhan.
Oğluma xitab (Ey oğul, olma talibi-badə)Ey oğul, olma talibi-badə,Getməsin ta ki izzətin badə.
Həzrəti-İsanın hekayəsiHəzrəti-İsa ilə beş-on nəfərBir günü bir yerdən edirdi güzər.
Pişiyin hiyləgərliklə tövbəsiÇünki siçanı yedi ol hiyləgər,Tövbə üçün məscidə etdi güzər.
Siçanların pişiyə hədiyyə aparmalarıÇünki siçanlar bu sözü etdi guş,Getdi fərəhdən hamıdan əqlü huş.
Pişiyin hiyləsindən siçanların xəbər tutmalarıMuşlərə oldu əyan macəra,Eylədilər təziyə bəzmin bina.
Nuşirəvanın vəzirləri hekayəsiGüruhi-hükəma bir məsləhət xüsusunda Kəsranın məclisində göftguedirlərdi. Və hər biri bir tədbir deyirdi. Büzürgmehr xamuş idi. Ondan
Dərviş və qəni hekayəsiBir dərviş bir dövlətlinin yanına gəlib dedi ki, hər ikimizin atamızAdəm və anamız Həvvadır. Bəs mən sənə qardaşam. Sənin bu qədər
Gül qönçəlikdə gərçi olur xarə aşinaGül qönçəlikdə gərçi olur xarə aşina,Açsa niqabını olur əğyarə aşina.
Görəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbGörəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbKi, həram etdi bu can cövhərini Şahi-Ərəb.
Çıxır can cismdən, bir dəm yetir cananımı, ya rəb!Çıxır can cismdən, bir dəm yetir cananımı, ya rəb!Görüb rüxsarını təslim edim bu canımı, ya rəb!
Bu gələn kimdi ki, yüz vəlvələ Şirvanə salıbBu gələn kimdi ki, yüz vəlvələ Şirvanə salıb,Qülğülə, hüsnü onun, aləmi-imkanə salıb.
Ta ki, gəldi əbr tək rüxsari-mahi-yarə xətTa ki, gəldi əbr tək rüxsari-mahi-yarə xət,Ruzgarım eylədi ol zülflər tək qarə xət.
Dolanım başuva, ey nazlıca yarım, bəri baxDolanım başuva, ey nazlıca yarım, bəri bax,İşvəli, qəmzəli, çəm-xəmli nigarım, bəri bax.
Dili-sədçakə zülfündən gələn qəm şanədən gəlməzDili-sədçakə zülfündən gələn qəm şanədən gəlməz;Cəfa kim aşinalərdən gəlir, biganədən gəlməz.
Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Rüxsarına bənzər o gülün nəstərən olmaz.
Qurtardı nisfi-şamdə, saqi, şərabımızQurtardı nisfi-şamdə, saqi, şərabımız,Etdi qürub, heyf, bizim afitabımız.
Novbahar əyyamıdır, mən zar qaldım yarsızNovbahar əyyamıdır, mən zar qaldım yarsız,Hiç bülbül olmasın bu fəsldə gülzarsız.
Çəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməzÇəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməz,Keçər meyxarə aləmdən, meyi-gülnardən keçməz.
Məni gədalığa ol yari-pürsitiz istərMəni gədalığa ol yari-pürsitiz istər,Həzar şükr ki, yarım məni əziz istər.
Ey gül, nə rəvadır səni meyxarə desinlərEy gül, nə rəvadır səni meyxarə desinlər,Bədnam desinlər səni, avarə desinlər.
Ol iki zülfdə rüxsareyi-canan görünürOl iki zülfdə rüxsareyi-canan görünür,Genə xurşid bu gün daxili-Mizan görünür.
Demək hali-dili-zarı o gülrüxsarə müşküldürDemək hali-dili-zarı o gülrüxsarə müşküldür,Məbadə inciyə qəlbi, bu dərdə çarə müşküldür.
Əgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olurƏgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olur,Fəzayi-məhşər ara özgə bir qiyamət olur.
Hər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olurHər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olur,Bilməm nə rəmzdir ki, dönüb şivəkar olur.
Qönçənin bağrını əzzəldə fələk qan eylərQönçənin bağrını əzzəldə fələk qan eylər,Sonra könlünü açıb dəhrdə xəndan eylər.