Сулейман Рустам
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qəlbimdə dəniz var yenə kindən,Qan-yaş tökəcək el gecə-gündüz,
Üzüm yoxdurDeyirsən ki, sənin vətən torpağına göz dikmişəm,Bu qırmızı yalanına daha mənim sözüm yoxdur.
VarMən bilirəm, bilməyən də qoy bilsin,Ayrılığın yaman qara üzü var.
QorxmuramQorxmuram yağılardan bu qaranlıq diyarda,Könlüm günəşə həsrət bir zirzəmi kimidir.
BirdirAraz! Hər yaz çəmən birdir, o sahildə, bu sahildə,Qərənfil, yasəmən birdir, o sahildə, bu sahildə.
Sinəm olsunİllər keçdi, saç ağardı qar kimi,O sahildən ayrılmadı gözlərim.
Təbriz yoluÜrəyimdən çəkilib Təbrizə yol,Dağları, daşları qandır bu yolun.
Uzaq deyilBir zamanlar əzbəriydi dillərin,Gözəlliyi, adı-sanı Təbrizin.
MəsuməOlmuş hadisədir*Sərgərdan yaşından illər boyu sən,
Cəfəri yad edərkənBu torpağın gözü acdır, nə versələr yeyəcək,O hər zaman dil açıb mən acam, acam deyəcək.
Mikayıl MüşfiqYaxın qələm dostu haqqında vəfatından sonra söz demək dost üçün çox ağır olur. Özü də əsərlərilə yaşayan, həmişə sənin gözlərinin qarşısında durub sənə baxan, gülümsəyən bir şair haqqında.Mikayıl Müşfiqin yaxın dostlarından biri də mən idim. Sağlığında bu dostluğun 12 il, indi isə 40 ildən artıq bir tarixi vardır. Tanış olduğumuz zaman Müşfiqin 18 yaşı olardı. Bizim gənclik illərimiz çox qaynar bir dövrdə keçdi. Qızıl qələmlər ittifaqı sıralarına Müşfiq Sabir kitabxanası yanındakı ədəbi dərnəkdən gəldi. Bu gəlişə hamımız sevindik. Demək olar ki, o vaxt kitabxanaların və məktəblərin hamısında ədəbiyyat dərnəkləri fəaliyyət göstərirdi. Bu dərnəklərdə istedadlı gənclər az deyildi. Biz şəhərimizdəki kitabxanaları, məktəbləri gəzib böyük maraqla divar qəzetlərindəki ədəbi parçaları nəzərdən keçirərdik. Həmin yazılar haqqında “Gənc işçi”də məqalələr yazardıq. Bu ədəbi parçaların müzakirəsini keçirərdik. İstedadlıları qızıl qələmlər ittifaqına cəlb edərdik.
DurnaÜç pərdəli musiqili komediya*İştirak edənlər
SöhbətBağışla, dostum – hecabaşı sərgili vəznim,Şerimin köməkçisi, əziz sevgili vəznim,
Ürək ağrısıSıramızdan getmiş*qələm dostlarımın*
Azərbaycandan ayrılmazGözəllik, incəlik, sevgi, vəfa insandan ayrılmaz,Coşan sellər, axan çaylar necə ümmandan ayrılmaz.
Kimə tapşırıb gəldin?!Musa Yaquba*Qələm dostum, dağları kimə tapşırıb gəldin,
Payız baharıTorpağının qədrini məncə bilməz kökündən,Kim azca dadmayıbsa Abşeron çörəyindən.
VətəndaşMən vətəndaş adlanmaram, doğrusuVətənimin qeyrətini çəkməsəm.
Yuxusuz gecəmBu gecə qaydam üzrə çəkilib bir küncə mən,Kağız üstə yol aldım bir şerin ardınca mən
Yorulmamışamİlləri illərə calasam da mənYurdumu gəzməkdən yorulmamışam.
Qəlbində məhəbbətDostum Arifə*Arif, deyirəm gör əziz illər necə keçdi, –
SonamızŞeirlərimin ilk oxucusu makinaçı bacım Sonaya*Bizi bizdən də gözəl sən tanıyırsan, Sonamız,
Yeriniz olmayacaqDostlar! Axır zamanlar məni yaman dərd alıb,Nədənsə bir sualım yenə cavabsız qalıb.
Gəlib, getmişBilirsənmi, könül, ərzə nə mehmanlar gəlib, getmiş,Ədasıyla necə canlar alan canlar gəlib, getmiş.
Xoşa gəlsinKönlümdəki arzum, deyirəm, tez başa gəlsin!Hicranla vüsal məclisimə baş-başa gəlsin.
Öz sözüm olsunSüfrəmdə mənim həm qara, həm ağ üzüm olsun,Dost-aşna yanında qara yox, ağ üzüm olsun.
GəlməYazırsan “ayrıldım mən rəqibindən,Gəlirəm” – yox, gəlmə, amandır, gəlmə,
Barışa bilməzEy afət, sanma ki, yaralı könlüm,Dərdini aləmə danışa bilməz.
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
AyrılıqHicran daşı vurdun kürəyimdən,Atdın məni, atdın məni, atdın.