Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Vüsalını hər il yubatdın, ey dil,Zülmü yara, çeşmi-çıraq eyləmə.
EləyibXaliqi-ləmyəzəl-AllahMöcüz nümayan eləyib;
DilbərHər gün bir dəqiqə dinc oturmayan və dinclik verməyən Dilbər, dərs başlar-başlamaz: “Müəllimə mən deyim, mən deyim”, – deyə, barmağını göydə oynadan və gurultu ilə bütün sinifdə bir həvəs, bir dirilik oyadan Dilbər, bu gün birdən-birə susmuş, qanadı qırılmış quş kimi yerində büzüşüb oturmuşdu. Hamı heyrət edirdi. Müəllimə belə buna heyrət etməyə bilmədi.– Dilbər, səndən nə əcəb belə dinc oturmuşsan, xəstə deyilsən ki?
Ordan-burdan 7Hilal ilə Şiri-XurşidŞ i r i - X u r ş i d (Hilalə) – Bəs sən batmışdın, nə üçün birdən çıxdın?
Sığal veribGözucu məclisə nəzər yetirdim,Gördüm ki, telinə yar, sığal verib.
KöçmərəmMən bu yurdun boz sərçəsi olmuşam,Lap cənnətdən vədə gələ, köçmərəm!
Стихотворение 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
Ol ki, can sərməsti-çeşmi-pürxumaridür anunOl ki, can sərməsti-çeşmi-pürxumaridür anun,Natəvan könlüm mənim lağər şikaridür anun.
Отдельное стихотворение 5باغ خندان ز گل خندان استخنده آئین خرمندان است
Газель 27بیار ساقی از آن می که هست آب حیاتبده به خضر دلم وارهانش از ظلمات
Üçüncü pərdəI SƏHNƏ**Ətrafda yalçın qayalar və yeşil ovalar… Uzaqda çoban düdüyü çalınır.*
Arzuyi-dilOlmarızmı həqqi-insaniyyədən biz zövqyab?Yoxsa dünyada nəsibi-millət olmuşdur əzab?
SevgilimDurnanın qatarı gör nə qəşəngdir!Səhər buludları nə lalərəngdir!
Тюркское стихотворение 22ایتیمیز قورد اولالی، بیزده قاییتدیق قویون اولدوقایت ایله قول- بویون اولدوق
QızımaQüdrətim olsaydı, yaza bilsəydim,Bir kağız üstünə bu dərdi, qızım!
Məlik MəhəmmədBiri var imiş, biri yox imiş, bir padşah var imiş. Bu padşahın da bağında bir alma ağacı var imiş ki, bir gündə çiçəkləyib, o bir gün çiçəkini tökərmiş, üçüncü gündə bar verərmiş. Bu almanı hər kəs yesə imiş, on beş yaşında oğlan olar imiş.Sizə kimdən deyim – padşahdan. Bu padşah həmişə səhər vaxtı olanda durub, gedərmiş bağa ki, almanı dərib, yesin, görərmiş ki, alma qırılıb; gör, peşman geri qayıdarmış.
Qoşa kəklikOrdubadın dağlarındaBir cüt kəklik tora düşdü.
Hekayəti xırsi-quldurbasanДействующия лица:УЧАСТКОВЫЙ ЗАСЕДАТЕЛЬ.
Şəki"Özünüz şəkili olduğunuz halda, hələŞəkiyə bir şeir həsr etməmisiniz ".
Ana və balaOturmuş ana,Basmış bağrına –
Xeyirxahın intiqamıXeyirxahın intiqamı yamanmış –Əlinə “girəvə” düşəndə gördüm.
Hali-dilimni bəndədən ol yarə söylənizHali-dilimni bəndədən ol yarə söyləniz,Hicr oxu bağrımı necə bir yarə, söyləniz.
Üçüncü məclisVaqe olur Qurbanın evində. Kasıb bir otaq. Qurbanın arvadı Səlimə oturub,qabağındakı*beşiyi yürüyür.*
Bulud qarşısındaNə qaplamışsan göyü, sən ey bulud, xınca-xınc?!Nədir ildırımında bu gurultu, bu çaxınc?!
Bəhanədi buDedim: Dilbər, getmə, bir də danışaq,Dedi: Sözüm yoxdu, bəhanədi bu!
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
Yenə də Nuru dayımBir yaz günü bir də gördük Nuru dayım üç tüfəngli milislə, atlı gəldilər bizə. Atam bazardaydı. Anam dayımı görəndə, yəqin ki, Bayram babama görə gözləri yaşardı. Nuru dayımın gözlərindən bir-iki damcı sakit halda üzüaşağı yuvarlanırdı. Mən yüyürüb dayımın gəldiyini Fatma nənəmə xəbər verdim. Arvad qılçaları bir-birinə dolaşa-dolaşa mənimlə gəldi bizə, Nuru dayımın bir neçə saniyə arvadın üstündə dayanan baxışlarında buz kimi soyuq bir şey hiss elədim. Yəqin buna görədir ki, arvad özünü itirib bir söz demədi. Oğlu da bir söz demədi. Mən pərt oldum. Fatma nənəmə yazığım gəldi. Dayımın «yaxşı qulluqda» olmağı da, üç atlı milislə, tüfəngli gəlməyi də gözümdən düşdü. Dayım mənə yad və qəddar göründü.Hamısından betəri də bu oldu ki, səhəri gün Fatma nənəmgilə gedəndə içəridə dayımın qəzəbli səsini eşidərək ayaq saxladım. O, nənəmə deyirdi:
HəmsöhbətYazıçı Hacağa Cümşüdlüyə*Füzuli deyərdi hər kəlməbaşı,
YaralanmamışTərlan könlüm qaynağında şir istər,Gətirə şikarın yaralanmamış.
Tolstoyvarı(1-ci variantda)*O çəkdi tilovu