Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sabahleyin odamdan çıxıb mətbəəyə gedirdim. Kitab çantasını ziynəti-duşi-şətarət edən bir xristian balasına rast gəldim. Bu sevimli tifli-növxanın bir ədayi-mələkanə, bir vəz'i-vicdanpəsəndanə, bir tərzidilfiribanə ilə gülşəni-ətfal olan məktəbə gedişi həqiqətən nəzəri-diqqətimi cəlb etdi. Hənuz 8-9 yaşında bulunan bu gülqönçeyi-ürfanın könlümə ilqa etdiyi hissiyyati-mə'sumaneyi-kudəkanəsi şe'r olaraq dodaqlarımdan tökülməyə başladı:Ey iktisabi-elmə şitaban olan çocuq,
Стихотворение 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Konqolu qardaşDedilər: – Dərin qara, günün də qara olsun.Zəncirdən ayaqların, qolların yara olsun.
Kölgəm ilə mənBir gün bezdim, mən kölgəmə dedim ki:Bəsdir daha, əl götür bu yaxamdan!
Маснави 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Sevərlər səniMüğənni ən incə teli gözləyər,Nəğmə gözəllikdir – ona göz dəyər.
Газель 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Nəsənsə, özün olSiz ey bizdən sonra şeirə gələnlər,Bu çətin yollarda uğurlar sizə!
İzlənən kölgəMaşında üç adam vardı:Ata, ana, bir də uşaq.
Zərreyi-mehrində daim, ey cəmali-afitabZərreyi-mehrində daim, ey cəmali-afitab,Əbr yüzündən götürgil dutmagil məndən hicab.
Hacı Zeynalabdin Tağıyevin abidəsi qarşısındaAy Hacı, gəlişin mübarək sənin,Əhsən surətini yaradan elə!
Dünyada tək adlar qalırDüşünməyir bunu bir anGetmək üçün gələn insan:
Səni unutmaqdan ötrü…Ən dözülməz ağrılara, əzablara tab edirəm,Şeytandan ümid umuram, iblisə xitab edirəm,
Газель 1080کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است
Рубаи 154رخسارهٔ عاشقان مزعفر بایدساعت ساعت زمان زمانتر باید
Касыда 30یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف
Рубаи 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Bəzi işlərSeyid Abdulla Bəhbəhani ki, əvvəllər özünü məşrutəpərəst qələminə vermişdi, bu yavıqlarda tehrana gəlib, təzə hökumətə bir ərzihal verib və yazıb ki, “bu axır vaxtlarda Tehranda üç pis adət əmələ gəlib: əvvəlincisi – övrətlərin küçələrdə görükməsi; ikincisi – camaatın projektora getməsi; üçüncüsü – evlərdə və divanxanalarda telefon ilə danışmaq”.Bu haman Seyid Abdulla Bəhbəhanidir ki, İranda məşrutənin əvvəlinci günlərində bunun adını qırmızı baydaqlara yazıb gəzdirirdilər.
Çin edelüm saçı çini xetâya saldı beniÇin edelüm saçı çini xetâya saldı beni,Sebeb nedür ecaba ki, cezaya saldı beni.
Шараф-наме, глава 41چنین بود در نامهٔ شاه رومبه لفظی کزو گشت خارا چو موم
Tə’ziyə günlərindəSəsi artdıqca əza günləri fəryadımızın,Sayı cənnətdə çoxalmaqdadır arvadımızın:
Кыта 17گر ببینی عارفی یا طالبیهر دو از روی حقیقت متفق
Газель 242دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو
Töhfeyi-Sami, bölmə 241از ولایت خلخال عراق است و تخلص او یقینی است این دو مطلع از اوست :فغان کاز آه نتوان داشتن خود را نگاه آنجا
Касыда 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldıTa niqab arizinə zülfi-dütadən saldı,Məni ol mahliqa şurü həvadən saldı.
ZindandaŞair, vətənin bağrı yarılmış,Düşmənlərinin bağrını dağla!
Касыда 33کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Ay ellərEllər, ellər ay ellər, ömrümün bu çağında,Səadətin bağında, məhəbbətin bağında,
EtməzLəzzəti-xeyri görən şər işə iqdam etməz,Mərdi-aqil özünü nakəsi-əyyam etməz.