Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ey gül, yanıram qeyrilə sən həmdəm olanda,Bülbül alışar xar ilə gül məhrəm olanda.
Газель 24سخت میخواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشردهای دل را، بیفشارم تو را
Кыта 29دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت
Касыда 2آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیابتا روشنت شود سخن گنج در خراب
Газель 214نه من مقید آن سرو گلعذارم و بسهوای او همه دارند من ندارم و بس
İran işləriBu gün İrandan gələn məktubları oxudum və qəzetlərdə yazılan İran əhvalatını gördüm – dərin fikrə getdim.Öz könlümdə bu saata qədər İranın vüquatını nəzərimə gətirib fikirləşdim, fikirləşdim ki, biləm nə səbəbə İran bu halətə çatdı.
Işkun bize iy dilber sermâye-i cân olmışIşkun bize iy dilber sermâye-i cân olmışCân işi ho sehl ola cân ile cihân olmış
Тюркское стихотворение 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Millət atalarıHərdən bir mənim xəyalıma bir belə şey gəlir:Mə’lumdur ki, indi çox yerdə millət ataları bu fikrə düşüblər ki, milləti qabağa aparsınlar və gecə-gündüz gah bu evə, gah o evə cəm olurlar ki, məsləhət eləyib bir iş görsünlər.
Газель 202ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیمتا ابد مردود و گمراهی چو شیطان رجیم
Рубаи 79چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل
Töhfeyi-Sami, bölmə 225که به پدر منسوب است سرور چپانیان و سر خیل بی حیایان و بی باکان بود و بی حیایی او زیاده از آنست که تعریف توان کرد اما کلامش بغایت مقبول و شیرین و سخنان لطایف آمیزش بسی مضحک و رنگین است، در هرات کسب کمال کرده بود و بطریق سیاحت از آنجا بعراق و از عراق به شروان افتاده ندیم مجلس شیخ شاه . پادشاه آنجا شده بود گویند در آن ولا این فقرات را به شیخ شاه عرضه داشت « به تربیت کرده حضرت شاه در کله وجود واقفند نه ایشانرا ایغیری بکمال و نه قسراغی که کسی از آن محظوظ تو اند شد » کذا (!) بهر حال این دو مطلع از اوست :شرمی از سابقه بندگی ما بادش
Dözməyib hicrə, könül, hər gecə fəryad etdinDözməyib hicrə, könül, hər gecə fəryad etdin,Axır ol mahı mənim qətlimə cəllad etdin.
Мулямма 6لقیت فخرا یا امام ذوی الادبو بذالک العلیا قد افتخر اللقب
Həyatı gözdən salan düşüncələr boyatdırHəyatı gözdən salan düşüncələr boyatdır,İnsanın həyatının yaraşığı, həyatdır!
Dil niyə verdin?Deyirsən: “Sevmirəm, çəkil yolumdan...”Bəs keçən il mənə dil niyə verdin?!
İstərəm mən o gülü, öz güli-xəndanım olaİstərəm mən o gülü, öz güli-xəndanım ola,O da öz könlünü versin mənə, cananım ola.
Отдельное стихотворение 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Кыта 41گر نشستی ورای خاقانینه ورا عیب و نه تو را هنر است
Касыда 8بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
Газель 225زهی جفای تو بر من دلیل رحمت خاصمرا وفای تو نقش صحیفه اخلاص
MəsləkimizƏvvələn, hər kəs deməsin ki, mən dünyada az bilirəm. Zira ki, hər nə qədər az bilsə, yenə hamıdan çox bilir.Saniyən, çalışıb-vuruşmaq ilə, zəhmət və məşəqqət ilə heç bir işdə qabağa getmək olmaz; çünki hər iş öz qaydası ilə gedəcək və hər nə ki olacaq – elə də olacaq və hər nə ki olmayacaq, – olmayacaq.
Diler bu gönülüm cânâ bu giceDiler bu gönülüm cânâ bu giceKi bir ışk odına yana bu gice
Газель 3ای صبح سعادت ز جبین تو هویدااین حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا
AçığnanTöhfətül-məcalis kitabında yazılıb ki, ziyarətə getmək insanın özü ilə deyil, qismət ilədir. Yə’ni kimə qismətdir, imam onu çağıracaq, kimə qismət deyil, canı çıxsa da ziyarətə çata bilməyəcəkdir.Kitab sahibindən təvəqqe edirik ki, bizi bağışlasın, bir az səhvi var. Ziyarətə getməyin bir üsulu vardır ki, ibarət olsun «açığnan» getməkdən.
Газель 234ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چینبستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین
Рубаи 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Töhfeyi-Sami, bölmə 226پدر ایوب ابوالبرکه . از اعیان شهر کش ماوراءالنهرست و در اطراف و اکناف به فضیلت مشهور و در هنر نادره ی دهور، گویند چون این بیتش بنظر امیر علیشیر رسید که :خشک شد کشت امید ما و شد قحط وفا
Neyləyim, məclis ara olsa da əğyar, olsunNeyləyim, məclis ara olsa da əğyar, olsun,Tək o güldən mənə bir fürsəti-didar olsun.
Мулямма 7لاح الصباح المختفی والدیک نادی بالطربقم فاسقنی ثم اسقنی یا بدر ماء کاللهب