İmadəddin Nəsimi: Eşq
Üzün bədri cahanın danəsidir,Yerü göy, ayü gün pərvanəsidir.
Üzünü surəti-rəhman oxurlarÜzünü surəti-rəhman oxurlar,Xətini sünbüli-reyhan oxurlar.
Üzündə surəti-rəhmanı gördümÜzündə surəti-rəhmanı gördüm,Qaşında qafu vəl-Qur’anı gördüm.
Üzündür məqsədim, qibləm, ləbindir abi-heyvanımÜzündür məqsədim, qibləm, ləbindir abi-heyvanım,Əya, sərvi-sərəfrazım, fəda olsun sana canım.
Üzünü məndən nihan etmək dilərsən, etməgilÜzünü məndən nihan etmək dilərsən, etməgil!Gözlərim yaşın rəvan etmək dilərsən, etməgil!
Vəchdən dilbər götürmüşdür niqabVəchdən dilbər götürmüşdür niqab,Qəd nəcatəm min şitab illa nəcab.
Yandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasanYandırdı şövqün canımı, ey dərdə dərman, qandasan?Canımda can sənsən, vəli, istər səni can, qandasan?
Yandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərəkYandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərək,Gərçi yolunda aşiqin canü dili suzan gərək.
Yandırıcı firqətin yaxdı məni narinəYandırıcı firqətin yaxdı məni narinə,Könlüm ulaşmaq dilər yari-vəfadarinə.
Yarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degilYarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degil,Yarım cəfa qılur deyən əhli-vəfa degil.
Yüz min cəfa qılsan mənəYüz min cəfa qılsan mənə,Mən səndən üz döndərmənəm.
Yarımı ayırdı məndən çərxi-qəddar,iştə görYarımı ayırdı məndən çərxi-qəddar, iştə gör!Ürəyim pas oldu qəmdən, gəl içim yar, iştə gör!
Zülfün girehləri, sənəma, həlqə-həlqə tabZülfün girehləri, sənəma, həlqə-həlqə tab,Hüsnün qatında zərrəcə yox nırxi-afitab.
Zülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ayZülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ay,Merac üzün, sidrə boyun, qaşın iki yay.
Bax şu dilbərin oynunaBax şu dilbərin oynuna,Günahın almış boynuna,
Gözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyiGözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyi,Qəmdə yanar daima, gör aşiqi-pərvanəyi.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.