Məhəmməd Füzuli: Mey və meyxana
Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni,Saxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Qəzəl 63Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.
Qəzəl 68Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənə,Qalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.
Qəzəl 72Bağban, yarın boyu xoşdur mənə şümşaddan,Tərbiyət almaq fəqət mümkündür istedaddan.
Qəzəl 80Gəldi gül gülzarə, ömründə ona kam olmadı,Yüz tikan gördü yanında, canı aram olmadı.
Qəzəl 83Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə,Gözdən bu qarə getmədi seylabi-xun ilə.
Qəzəl 89Könül xaki-rəhinlə birləşib, kuyin məkan etmiş,Iki üftadəni bu hal necə gör mehriban etmiş.
Qəzəl 97Könül vüsalının zövqünü tapmaqla saqi və sağərdən keçdi,Səfalı xəlvətinin həmdəmi olub, aydan, günəşdən keçdi.
Qəzəl 104İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb,Gözün də indi işi qəlbi-dağidarə düşüb.
Qəzəl 108Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni,Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Qəzəl 111Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil!Ayırmaq dostu dostundan dözülməz bir cəfadır, bil!
Qəzəl 113Canım yolunda min qəmü dərdə nişanədir,Bir dəfə sormadın ki, bu qəm nə, bəla nədir?
Qəzəl 116Könül sənin sevgi ətəyini bərk tutubdur,Elə quş belə yüksəkliyə azraq uçmuş.
Qəzəl 126Kimin ki, mən kimi var sinəsində daği-ciyər,Tutar bu gizli qəmi-eşqdən yəqin o xəbər.
Qəzəl 133O muğ balası məndən könül və dini tərk etməyi istəyir,Sevgi yolunda bundan da möhkəm olmağımı istəyir.
Qəzəl 144Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.
Qəzəl 171Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir,Mənə kam istəyəndə hər zaman düşnam vermişdir.
Qəzəl 186Dəyəndə dərdimi, saqi mənə şərab verir,Dayanmadan ona hər söz desəm, cavab verir.
Qəzəl 195Nədəndir halimə rəhmin sənin, ey məhliqa, gəlmir?Nə bütsən ki, sənin daş qəlbinə rəhmi-xuda gəlmir?
Qəzəl 199Sənsiz etsək, gözəlim, söhbəti-can, ləzzəti yox,Etsə şirin bizə hər kami-cahan, ləzzəti yox.
Qəzəl 212Mənə təklikdə qalan gün qəmi-yarım bəsdir,Gecələr həmnəfəsim naleyi-zarım bəsdir.
Qəzəl 216Ya Rəb, bəhəqqi-xatiri-rindani-dürdnuş,Bir an unutmasın bizi ol piri-meyfruş.
Qəzəl 218Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.
Qəzəl 225Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan,Vəfanı səfheyi-ixlasə nəqş qıldı zaman.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.