Məhəmməd Füzuli: Mey və meyxana
Demə rəyimlə damanın çıxıb, ey şəhsüvar, əldən,Sənin cövlanın almışdır inani-ixtiyar əldən.
Qəzəl 240Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran,Odur kim, isladar əndamımı gözdən axan qandan.
Qəzəl 248Gülüm, yolunda qəmi bihesabdır könlün,İşi müsibət ilə iztirabdır könlün.
Qəzəl 254Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum,Bəlayə, dərdə fərağında mübtəla oldum.
Qəzəl 260Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər,Yararaq qəbrimi çeşmə kimi hər yanə gedər.
Qəzəl 265Canımı tapşırmışam çün ləli-şəkkərbarə mən,Zövq alınca canım, öldüm qibtədən biçarə mən.
Qəzəl 268Bir dolu cam ilə, saqi məni qıl məstü xumar,Həd vuran qazı edə məstliyimə ta iqrar.
Qəzəl 292Aləm bizə zindanə dönə, qəm yemərik biz,Viranəyə də dönsə cahan, uf demərik biz.
Qəzəl 300Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi,Saman tək bir vücudumla aparram dağ qədər dərdi.
Qəzəl 308Ondan soruşun sirri-dəhanı, nə bilim mən?Allah bilir ol razi-nihanı, nə bilim mən?
Qəzəl 311Eşqin ilə yenə könlümdə məlalım vardır,Nə dil ilə deyim, ey şux, nə halım vardır?
Qəzəl 312Gəzirkən kölgə kuyində məni rəşk etdi sərgərdan,Səni görməkliyə onda göz olsaydı, verərdim can.
Qəzəl 327Biz heç zamanda tərki-rüxi-yar etmərik,Heç bir kəs etməyən işi zinhar etmərik.
Qəzəl 328Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil,Şükrülillah, onun itmək qəmi oldu batil.
Qəzəl 333Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.
Qəzəl 337Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.
Qəzəl 361Qoymayır naseh tökəm yaş, həsrətəm rüxsarına,Ağlar ikən gülməyim gəldi onun göftarına.
Qəzəl 368Ey məst, bil ki, bir mənəm eşqində xunciyər,Mən bihuşam səninlə, barı olma bixəbər.
Qəzəl 387Vurursan, ey gözəlim, qəmzə oxları bu qədər,Dolar bir anda bu aləm cəsədlə sərtasər.
Qəzəl 388Ya Rəb, o bidərdin özün sal qəlbinə sevda qəmi,Olsun bizim aləm kimi qəmli onun da aləmi.
Qəzəl 389Keç özündən, ey könül, sən meyli-yar etsən əgər,Başqa iş tutma ki, hər iş eşqi-yar ilə keçər.
Qəzəl 399Mənəm şeydası ol mahın, o məndən bir xəbər tutmaz,Saqınmaz tiri-ahimdən ki, qarşımda süpər tutmaz.
Qəzəl 409Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var,Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.
Rübai 26Dünyada hər cəfa eyləyə dilbər,Öz məst aşiqinə nəsihət eylər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.