Ölüm
Müstəbidlər başa düşmür şairləri. O zaman ki başa düşür, fərman verir ölümünə*A. Voznesenski*
TorpağımHamıdan çox torpağıma inanıram,İstəyirəm hər an onu seyrə çıxım.
İskəndərin anasıOğlunun dəfn günü lap fəğan etdi ana,Gözündən göz yaşı yox, od tökdü qəbristana.
VəsiyyətimHəkimimə yalvarın, bədənimi yarmasın,Həkimimə yalvarın, hay haray qoparmasın.
Gözümdə yaş, başımda qarQar yağanda yağan qarıAlça çiçəyi sanardım.
Müşfiqi öldürdülərMüşfiqi öldürdülərQarlı bir qış səhəri
Həyat ölümsüz olmazBu sevgi bağçasında,Mənim də bir gülüm var,
Mənim natəvan qızımMəzar-heykəldə yazı*Ata-ana
Ölüm yaxşılığıYamanlıqdan yaxşılığa dönümdə*Bəzən asan körpü olur ölüm də.*
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Gəzirəm onuNur girməz məzara, deyirlər, ancaqNur endi məzara bir axşam çağı,
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
Həyat bahardır, gülümHəyat bahardır, gülüm,Ölüm qışdır, soyuqdur.
AyrılıqMən səni həyatda daşa dəyişdim,torpağa dəyişdim, məzara döndün.
Sağlığımda...«Sağlığında qiymət verin insanlara»*Cabir NOVRUZ*
Ölümünü unudan kişi1937-ci ili vicdan ləkəsi ilə*keçənlərdən yaşayanlar var.*
İnsan adlı əcinnələrErmənistanda yandırılan*Azərbaycan uşaqlarına ithaf*
Məzarını itirdikAşıq Alı, məzarını itirdik,Zalım qonşu qəbirləri düzlədi.
Ölümə doğruMən ölümə getməsəm,Ölüm mənə gələcək!
İstəsəydimİstəsəydim səni, səndən alardım,Gözəlləri öz taxtından salardım.
Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin əksi qarşısındaÜzündə xalqının böyük kədəri,Xəyalında vətən xatirələri
Əfqan torpağında qalanlarımGetdi cavanlarım, dönmədi geri,Uzaq səhralarda qəbirlər qaldı,
Erməni hiyləsiSağal, erməni “illət”i,Çəkdirirsən, çək zilləti,
Ölüm də bir işdiÖləcəyəmbu əlacsız sevgidən –
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.