Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Qəzəl 21Bir nəzər salsa əgər nərgizə oxşarın sənin,Təzədən cana gələr, bil, neçə bimarın sənin.
Qəzəl 26تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ تراخوابِ سنگین شد فسانی تیغِ مژگانِ ترا
Qəzəl 27میکند گلگل نگه رخسارِ خندانِ تراگل ز چیدن بیش میگردد گلستانِ ترا
Qəzəl 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Qəzəl 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Qəzəl 34Həvəsə tabe o gül üzlü nigar olsun niyə?Bu işıqlı ildırım kolluqda tar olsun niyə?
Qəzəl 35جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا
Qəzəl 41Bir uşaqtək özünü torpağa heç sürtmək olar?Palçıq ilə günəşin çöhrəsini örtmək olar?
Qəzəl 44غمزهاش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را
Qəzəl 46ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمیسازد خطِ استاد را
Qəzəl 47میگدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامیکند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را
Qəzəl 51نیست حاجت دیدهبان حسنِ عتابآلود رادور باش از خود بود حسن حجابآلود را
Qəzəl 53نالهٔ من میزند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Qəzəl 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را
Qəzəl 56آه میباشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را
Qəzəl 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را
Qəzəl 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
Qəzəl 59داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Qəzəl 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بیتابی چراغان کرد کوهِ طور را
Qəzəl 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را
Qəzəl 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گرانتر کرد خوابِ ناز را
Qəzəl 72Heç kim bilmir gecələr yatmayanın həsrətini,Xosrov istər ki, bilə Şəbdizinin qiymətini.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.