Qəzəl 4335

هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 434

سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4346

دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4347

جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4350

Bir qəlbi ovlamaqçün, gülüm, tədbir nə lazım?Bu sadə işdən ötrü daha zəncir nə lazım?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4352

چشم تو که پروای نظر باز نداردچون است که از سرمه نظر باز ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4354

بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4364

از خال توان راه به آن کنج دهان بردبی خضر به سرچشمه جان پی نتوان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4367

از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4368

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 437

مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4370

رخسار ترا خط نتوانست نهان کردبی پرده تر این آینه را آینه دان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4374

شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4375

جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4378

گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4386

O hüsnün ucundan mənə səhra vətən oldu,Gül çöhrəni görcək bu düzənlər çəmən oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 439

ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4391

چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.