Qəzəl 5691

آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5693

گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5695

به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5696

چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5697

چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5699

برون نیامده از برگ بی ثمر شده امخبر نیافته از خویش بیخبر شده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 570

چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5700

چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5706

منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5707

ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5709

اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5711

جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5712

ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5713

به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5714

گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5718

ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5723

ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5729

ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 573

دل نگردید شب وصل تهی از گله‌هاطی شد این وادی و هموار نشد آبله‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5730

اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5731

ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5732

چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5734

ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.