Təbiət və bahar
آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم
Qəzəl 5693گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام
Qəzəl 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Qəzəl 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
Qəzəl 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام
Qəzəl 5699برون نیامده از برگ بی ثمر شده امخبر نیافته از خویش بیخبر شده ام
Qəzəl 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Qəzəl 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام
Qəzəl 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
Qəzəl 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم
Qəzəl 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Qəzəl 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم
Qəzəl 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Qəzəl 5713به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم
Qəzəl 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Qəzəl 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Qəzəl 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Qəzəl 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
Qəzəl 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Qəzəl 573دل نگردید شب وصل تهی از گلههاطی شد این وادی و هموار نشد آبلهها
Qəzəl 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Qəzəl 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Qəzəl 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Qəzəl 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.