Təbiət və bahar
مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Qəzəl 5920ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم
Qəzəl 5922از صبر عنان دل خود کام گرفتیمآن طایر وحشی به همین دام گرفتیم
Qəzəl 5924هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
Qəzəl 5928چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم
Qəzəl 5930یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیمتا بوی گلی از چمن راز کشیدیم
Qəzəl 5931تا سر به گریبان تماشا نکشیدیمدر دامن فردوس برین وا نکشیدیم
Qəzəl 5934ما فکر لباس و غم دستار نداریماندیشه سامان چو سر دار نداریم
Qəzəl 5937اشک است درین مزرعه تخمی که فشانیمآه است درین باغ نهالی که رسانیم
Qəzəl 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Qəzəl 5943ازان گشاده جبین جام پر شراب گرفتمعجب هلال تمامی ز آفتاب گرفتم
Qəzəl 5944مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارمز هیچ چشمه دیگر امید آب ندارم
Qəzəl 5945به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم
Qəzəl 5948با آن که من ندارم کاری به کار مردمدایم کشم کدورت از رهگذار مردم
Qəzəl 595Asan da gəlməsin, ey ağciyər, şikar sənə,Çətin başa gələcək axırı bu kar sənə.
Qəzəl 5950از باد دستی خود ما میکشان خرابیمدر کاسه سرنگونی همچشم با حبابیم
Qəzəl 5952حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم
Qəzəl 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدمبه دامن کشیدن گل از خار چیدم
Qəzəl 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارمازین دام فکر رهایی ندارم
Qəzəl 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Qəzəl 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم
Qəzəl 5963تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم
Qəzəl 597خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا
Qəzəl 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.