Qəzəl 5735

ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5736

ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5738

اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5739

بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5740

ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5744

اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5749

چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمی‌دهد این صفحه را سیاه کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5750

دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنموگر نفس کشم افگار می‌شود، چه کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5753

ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5754

چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5755

به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینمبه چشم کم طرف توتیا نمی بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5756

اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینمفغان که اهل دلی در میان نمی‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5757

کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5758

من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5759

به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 576

به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5760

چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5761

درین جهان نشود حال آن جهان معلومکه مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5763

پیام دوست ز باد بهار می‌شنومز چاک سینه گل بوی یار می‌شنوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5765

نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهمتبسمی ز لب لعل یار می‌خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5766

کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5768

به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5770

ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریمهمان چو سرو به آزادگی گرفتاریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.