Təbiət və bahar
چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم
Qəzəl 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Qəzəl 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویمچو شبنم از گل روی تو دست می شویم
Qəzəl 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم
Qəzəl 5778از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام
Qəzəl 5780روی سخن ز آینهرویان ندیدهامگاهی ز پشت آینه حرفی شنیدهام
Qəzəl 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام
Qəzəl 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانهاممرغان غلط کنند به گل آشیانهام
Qəzəl 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Qəzəl 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا
Qəzəl 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Qəzəl 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Qəzəl 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Qəzəl 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم
Qəzəl 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Qəzəl 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم
Qəzəl 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Qəzəl 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
Qəzəl 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Qəzəl 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Qəzəl 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Qəzəl 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Qəzəl 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Qəzəl 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.