Qəzəl 6034

تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدنعالم آسوده را بر هم نمی باید زدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6035

تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟در گره تا چند آب خویش چون گوهر زدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6036

چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟تا به کی بر رخنه دیوار زندان گل زدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6037

بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟از بصیرت نیست گل بر رخنه زندان زدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6039

استخوان من اگر رزق هما خواهد شدنسایه بال هما ابر بلا خواهد شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6040

عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدنبا نواسنجان قدسی همنفس خواهد شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6042

Saçların qapqaradırsa, gərək hüşyar olasan,Sübh işıqlandımı göy, onda da bidar olasan.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6044

در حضور بلبلان خاموش می باید شدنهمچو شاخ گل سراپا گوش می باید شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6049

چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟چون حباب از پرده ای در پرده دیگر شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6053

زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6056

غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6059

نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزندامن خود را گره بر دامن صحرا مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6066

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6067

با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6069

بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کنباده شیراز را در شیشه شیراز کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 607

گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6070

مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کندانه دل را سپند شعله آواز کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6071

سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کناز دل بی مدعا خون در دل افلاک کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6073

صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کناز می چون آفتاب این سنگ را بیجاده کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6075

Ey könül, qışlı, payızlı ruzigarı fikr elə,Huşyar ol, tez solar ömrün baharı, fikr elə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.