Qəzəl 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6078

گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکنعیب خود پوشیده و از دیگران پیدا مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6083

بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6085

دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکنبهر گندم پشت بر فردوس چون آدم مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6097

چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6098

نست چون مژگان بلند و پست در گفتار منتیر یک ترکش ز همواری بود افکار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6099

چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6101

آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6103

مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6104

دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6108

از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز منگوش خصم سفله تابیدن نمی آید ز من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6109

بلبلم اما رسد بر لاله و گل ناز مندست گلچین می رود از کار از آواز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 611

گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6117

با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 612

ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6120

اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6121

عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6127

آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6129

کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.