Təbiət və bahar
Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..
Qəsidə 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Qəsidə 212ناگذران دل توئی کز طرب آشناتریخاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری
Qəsidə 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Rübai 18از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Rübai 31Güldü xəyalınla könül çəməni,Güzgü cilalandı görəndə səni.
Rübai 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Rübai 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Rübai 65خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده است
Rübai 66Zülfün camalını bəzəyir, ey yar,Əzəldən müvafiq yaranmış onlar.
Rübai 87آن گل که به رنگ طعنه در می کرده استبا عارض تو برابر کی کرده است
Rübai 121Ətirli nəsimlə gəldi novbahar,Bəs neçin bir nəsim göndərmir o yar?
Rübai 130Dodağın qönçəsi ülkərə misal,Lalənin bağrıdır üzündəki xal.
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Rübai 137Zülfün bənövşəni saldı torpağa,O, qulluq halqası taxdı qulağa.
Rübai 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
Rübai 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Rübai 159Gecənin zülmətin qovmuşdur səhər,Tez ol, dur, şərab ver, sevimli dilbər!
Rübai 180Gecəni zülmət et saçınla, canan,Ey vüsal gecəsi, bitmə heç zaman!
Rübai 205Ey könül, yenə də gəlmişdir bahar,Nəsimin ətrindən badə tutub yar!
Rübai 225Mən şeyda bülbüləm, sən - qızılgülüm,Sənsiz mümkün deyil şadlanıb gülüm.
Rübai 258Dostuna söz verdin, əməl et hər an,Əhdini, əzizim, pozma heç zaman.
Rübai 263Nurlandı qızılgül şamlarıyla bağ,Lalə məşəlilə qızardı çöl, dağ.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.