Təbiət və bahar
Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?
Qəzəl 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای
Qəzəl 351درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
Qəzəl 374گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی
Qəzəl 386گویم همه دل منی و جانیمانم به تو و به من نمانی
Qəzəl 390ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبریرونق آفتاب شد زآن رخ همچو مشتری
Qəzəl 394ما انصف ندمانی لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
Qəzəl 400لالهرخا! سمنبرا! سروِ روان کیستی؟سنگدلا! ستمگرا! آفتِ جانِ کیستی؟
Qəsidə 13Bağları sübh yeli, gör, nə müəttar eləyib,Xoş hava torpağı da müşkə bərabər eləyib.
Qəsidə 18Yığıb qızıl oxları kəhərinin tərkinə,Günəş səhər üfüqdən vüqarla qalxdı yenə.
Qəsidə 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Qəsidə 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Qəsidə 70صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند
Qəsidə 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Qəsidə 98صبحگاهی سر خوناب جگر بگشاییدژالهٔ صبحدم از نرگسِ تر بگشایید
Qəsidə 99ای نهان داشتگان موی ز سر بگشاییدوز سر موی سر آغوش به زر بگشایید
Qəsidə 101در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور
Qəsidə 108Gəldi səhər məst ikən, girdi qapımdan nigar,Sübhə gül ətri saçır, gözləri olmuş xumar.
Qəsidə 109Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Qəsidə 161Yaydı bahar yelləri sur səsini hər yana,Xoş nəfəsindən onun gəldi təbiət cana.
Qəsidə 166Gül indi ki, yaxasını açıb, gülür fərəhlə,Ətəyini əllərimdən çəkə bilməz gülüstan.
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Qəsidə 201Eşqi hər aşiq qəlbinə atəş salan, ey gülüzar!Yüz min könül bir qəmzənə can bəxş edib, ağuş açar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.