Qəzəl 218

ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کنباب الفتوح میکده را فتح باب کن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 224

گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار منسرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 225

گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 226

ای دهانت پسته خندان منخاک پایت چشمه حیوان من

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 229

با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 231

آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برونوز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 234

ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چینبستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 235

ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنینسرو اگر گویم قدت را، راستی هست آن چنین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 239

زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 240

نگارا بی‌سر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمی‌خواهد دل و جانم، به جان تو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 241

عاشقم بر قامت رعنای توحسن می‌بارد ز سر تا پای تو

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 246

با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 247

باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 248

ای خیال چشم مستت خون صهبا ریختهزلف مشکین تو را سرهاش در پا ریخته

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 249

ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 250

ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 252

ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زدهحسن تو در جهان جان تخت سکندری زده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 253

ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 257

تا بر اطراف سمن مشک ختن ریخته‌ایدر گل آتش زده‌ای، آب سمن ریخته‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 258

ای ماه من چرا ستم از سر گرفته‌ایوز من چه دیده‌ای که نظر برگرفته‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 259

بر گل از عنبر تر نقطه سودا زده‌ایآتشی در جگر لاله حمرا زده‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 260

بر گرد مه ز مشک خطی برکشیده‌ایخورشید را به حلقهٔ چنبر کشیده‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 263

گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 264

یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.