Qəzəl 149

مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 151

دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 156

اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 158

ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 159

بر سینه من ناوک مژگان زده‌ای بازدر جان و دلم آتش هجران زده‌ای باز

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 160

بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 163

ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 164

باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 165

رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 166

می‌کشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 168

ای صبا هست رخ یار به غایت نازکلب فرو بند و نگه دار به غایت نازک

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 171

ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 172

این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 173

در ضمیرم روز و شب نقش تو می‌بندد خیالجز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 174

خرامان میرود دلبر به بستان وقت گل گل گلبه رخ گل گل به لب مل مل به قد چون سرو سنبل بل

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 176

بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 178

صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌امچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانسته‌ام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 180

تا منور شد ز خورشید رخ او دیده‌امدر همه اشیا ظهور صورت او دیده‌ام

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 184

به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 195

شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 199

چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 208

ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 209

به کوی یار می‌باید به چشم خون‌فشان رفتنکه دست خشک نتوان جانب آن آستان رفتن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 211

تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.